توطئه آمریکا برای تجزیه لبنان

حزب کمونیست لبنان در تاریخ 29 فوریه سال جاری طی اعلامیه‌ای خطاب به «مردم آزاده لبنان و جهان» در مورد خطر جدید جنگ در منطقه هشدار داد. تهدید اصلی از طرف ایالات متحده آمریکا اعمال می‌گردد که هدفش «تقسیم جهان عرب به کشورهای کوچک متخاصم» است. حزب کمونیست از دولت سینیوره می‌خواهد که ایالات متحده آمریکا را بعنوان «دشمن لبنان» اعلام کند و روابط دیپلماتیک خود را با آن کشور قطع نماید.


تارنگاشت عدالت
منبع ردگلوب
اعلامیه حزب کمونیست لبنان خطاب به مردم آزاده لبنان و جهان
رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، جورج دبلیو بوش شرایط برای توسعه خشونت بربرمنشانه خود علیه عراق، که نتیجه‌اش تا امروز مرگ بیش از نیم میلیون انسان، یک میلیون مجروح و علیل و نابودی سازمان‌یافته و سیستماتیک تاسیسات و شهرهای عراق بوده است را علیه دیگر خلقهای عرب ما آماده می‌کند.
عملاً در همان روزی که همپیمان استراتژیک آمریکا، اسرائیل، با همیاری مصر و ایجاد محاصره کوشش کرد مردم ساکن غزه را خفه کند و نوار غزه فلسطینی را غرقاب خون نمود. در همان لحظه که هواپیماهای بمب افکن ساخت آمریکا اطفال بی‌گناه را بقتل می رساند و بام خانه‌ها را برسر سرنشینان آنها خراب می‌کرد. در همین هنگام که فرماندهان ارتش اسرائیل یگانهای خود را در مرز لبنان متمرکز کرده و هواپیماهایشان هم اکنون به مرزهای لبنان تجاوز می‌کنند، نمایندگان سازمان ملل متحد می‌بینند و می دانند که جورج دبلیو بوش مشغول دمیدن در آتش تجاوز به لبنان است: ناوهای جنگی این کشور به این بهانه که وی مایل به پشتیبانی دولت «قانونی» لبنان علیه «تهدیدات سوریه» است، یکی پس از دیگری به سواحل ما نزدیک می‌شوند.
این اقدام سبعانه مورد تعجب ما نشد بویژه که طی هفته‌های اخیر سخنرانی‌های جنگ‌طلبانه چندین برابر شده و مسئولین آمریکائی و برخی از همپیمانان لبنانی آنها تغییرات اساسی را وعده داده‌اند. در این رابطه اعلامیه «دیوید ساترفیلد»، سفیر سابق ایالات متحده آمریکا در بیروت را در مورد رد پیشنهاد لیگ عرب برای پایان بخشیدن به بحران انتخاب ریاست جمهوری توسط ایالات متحده آمریکا را نباید فراموش کرد. با این وجود و با در نظر گرفتن انشقاق درونی و عدم وحدت مابین کشورهای عرب که حتا سخن از ختم لیگ عرب می رود، این اقدامات جنگی، انفجار عظیمی را بدنبال خواهد داشت که لبنان را بطرف جنگ و برادرکشی داخلی سوق خواهد داد، جنگی که مطلوب ایالات متحده آمریکا و اسرائیل که شکست خود را در تابستان 2006 هنوز از خاطر نبرده اند، است.
حزب کمونیست لبنان در این تهدید نوین توسط ایالات متحده آمریکا شاهد کوششی است تا تروریسم را به لبنان وارد کند و مقاومت ملی ما را از میان بردارد و از این طریق شتاب نوینی در روند ترسیم جغرافیای سیاسی «خاورنزدیک نوین» پدید آورد. هدف از این نقشه خدمت به اسرائیل است که جورج بوش آنرا «کشور یهودیان جهان» اعلام نموده و آنهم از طریق تبدیل جهان عرب به کشورهای کوچک مخاصم. بعد از آن می‌توان آنها را بطور تحقیر آمیز قبایل متخاصم نامید و با خیال راحت به تاراج ثروتهای جهان پرداخت بویژه که در اینجا سخن از منابع نفتی غنی در لبنان نیز هست.
حزب کمونیست لبنان، خلق لبنان را بمقابله با این تجاوز جدید ایالات متحده آمریکا و اجرای نقشه‌هایش فرامی‌خواند.
حزب کمونیست از دولت فواد سینیوره می‌خواهد، ایالات متحده آمریکا را «دشمن لبنان» اعلام دارد و دیپلماتهای آمریکائی حاضر در لبنان را از کشور اخراج کند. در عین حال حزب کلیه نیروهای سیاسی لبنان، از جمله آن نیروهائی که زمانی متصور بودند، ایالات متحده آمریکا به آنها کمک خواهد کرد تا استقلال و آزادی خود را بدست آورند، را برای نجات کشور به وحدت دعوت می‌کند.
حزب مجدداً پیشنهاد خود برای اجرای انتخابات جدید ریاست جمهوری و تعیین یک دولت موقت برای اجرای رفرمهای سیاسی لازم را تکرار می‌کند.
حزب از کلیه خلقهای عرب و خلقهای جهان خواستار است برای جلوگیری از یک تجاوز جدید دست به اعتراضات وسیع زنند.
حزب از کلیه کشورهای اروپائی منطقه دریای مدیترانه خواستار اتخاذ موضع روشنی در قبال تجاوز در پیش و استفاده از پایگاههای نظامی واشنگتن که برای اعمال تجاوز علیه خلقی که بپا خواسته تا کشور را آزاد سازد و استقلال آنرا مجدداً تامین کند، در این کشورها تاسیس گردیده؛ اعلام دارند
دفتر سیاسی حزب کمونیست لبنان

بیروت29 فوریه 2008

فراخوان

به تظاهرات ضد تجاوز امپریالیستی بپیوندیم و اعتراض خود را علیه اشغال عراق ، افغانستان و کشتار خلق فلسطین ابراز داریم!

ایرانیان آزاده!

روز شنبه 15 مارس ، به مناسبت پنجمین سالگرد اشغال عراق در سراسر جهان از جمله در شهرهای مختلف سوئد تظاهرات برگزار می گردد.

روز شنبه 15 مارس روز اعتراض علیه تجاوز امپریالیستی به عراق و افغانستان و فلسطین و لبنان ، روز اعتراض به تهدید ایران به جنگی خانمان سوز و ویرانگر دیگر در خاور میانه است.

شبکه فعالین ایرانی ضد جنگ - سوئد همه ایرانیان مترقی و صلحدوست و ضد امپریالیست را به شرکت در این تظاهرات فرا می خواند.

خروج بی قید و شرط امپریالیست آمریکا و متحدینش از عراق و افغانستان ، پایان دادن به سرکوب مردم فلسطین توسط رژیم صهیونیستی اسرائیل ، قطع تمامی تهدیدهای نظامی و اقتصادی علیه ایران خواست نیروهای مردمی و مترقی و آزادیخواه سراسر جهان است. با شرکت خود در این تظاهرات همبستگی خود را با مردم عراق و همه خلقهای تحت ستم منطقه ابراز داریم.

خروج بی قید و شرط نیروهای اشغالگر از عراق!

خروج بی قید و شرط قوای متجاوز از افغانستان!

دست صهیونیستها از خلق فلسطین کوتاه باد!

دست امپریالیستها از ایران و منطقه کوتاه باد!

شبکه فعالین ایرانی ضد جنگ - سوئد

زمان و مکان تظاهرات شبکه ضد جنگ در چند شهر بزرگ سوئد بدین قرار است:

استکهلم - ساعت 12 Norra Bantorget

گوتنبرگ - ساعت 13 Götaplatsen

مالمو - ساعت 12 Gustav Adolfs torg

سوند سوال - ساعت 13 Stora Torget

اپسالا - ساعت 30/12 Slottsbacken

اوسترسوند - ساعت 30/12 Stora Torget

هلسینگبورگ - ساعت 12 Kungstorget

... لازم به یاد آوری است این تظاهرات در همکاری با شبکه های ضد جنگ و با شرکت فعال و همکاری حزب کمونیست و سازمان جوانان سوئد ، کمیته حمایت از جنبش مقاومت عراق ، انجمن های حمایت از جنبش فلسطین ، انجمن های صلح و دهها سازمان و نهاد مترقی و انساندوست ، شخصیت ها و هنرمندان و نویسندگان مشهور سوئد برگزار می گردد.

نظر سنجی بی بی سی در مورد ضربه نظامی به ایران

نظرسنجی در 31کشور جهان:تنها 7 درصد از ضربه نظامی به ايران دفاع ميکنند

کاهش حمايت از تحريم

بی بی سی

نظرسنجی در 31 کشور جهان که به سفارش بی بی سی انجام شده حاکی از افت حمايت از اقدامات شديد بين المللی عليه ايران بر سر برنامه اتمی آن کشور است.

اکنون تعداد کسانی که می گويند ايران بايد به خاطر خودداری از تن دادن به قطعنامه های سازمان ملل با تحريم يا ضربات نظامی روبرو شود در مقايسه با 18 ماه قبل کاهش يافته است.

آمريکا و متحدان غربی آن معتقدند ايران ممکن است درحال توسعه ظرفيت ساخت سلاح های هسته ای باشد. ايران با قوت اين ادعاها را رد می کند.

در اين نظرسنجی از بيش از 30 هزار نفر، بيشتر پرسش شوندگان گفتند ايران در صورت نظارت و بازرسی سازمان ملل بايد اجازه توليد سوخت اتمی را داشته باشد.

استيون کال، مدير پايپا، شرکتی که اين نظرسنجی را در همکاری با "گلوب اسکن" به سفارش سرويس جهانی بی بی سی انجام داده است گفت: "به نظر می رسد که مردم بسياری از کشورها علاقه مند به فروکش کردن رويارويی با ايران و استفاده از بازرسی های سازمان ملل برای اطمينان از عدم توسعه سلاح اتمی توسط ايران باشند."

اين نظرسنجی در 31 کشور جهان انجام شد که به مقايسه نتايج با نظرسنجی مشابهی در ژوئن 2006 کمک می کند. حمايت افکار عمومی از تحريم يا زدن ضربات نظامی به ايران در بيش از نيمی از کشورهای مورد مطالعه افت کرده است، از جمله در کشورهايی که حمايت از اقدامات شديد عليه ايران در آنها بالاتر از سايرين بود. به عنوان نمونه در استراليا حمايت از اين اقدام ها 10 درصد (از 52 درصد به 42 درصد)، در بريتانيا 9 درصد (از 43 درصد به 34 درصد) و در آلمان نيز 9 درصد (از 46 درصد به 37 درصد) افت کرده است. در مجموع تنها 7 درصد افراد مورد پرسش در نظرسنجی پايپا گلوب اسکن از ايده زدن ضربات نظامی به ايران برای از کار انداختن برنامه اتمی آن کشور حمايت کرده اند.

به گفته فرانسيس هريسون خبرنگار بی بی سی اکثر مصاحبه های اين نظرسنجی بعد از انتشار گزارش "برآورد اطلاعاتی آمريکا" در دسامبر گذشته انجام شده است. آن گزارش با گفتن اينکه ايران برنامه تسليحات اتمی اش را در سال 2003 متوقف کرد بسياری را شگفت زده کرد. تحليلگران می گويند که آن ارزيابی تا حدودی تلاش های آمريکا و اروپايی ها برای افزايش فشار بر ايران از طريق تحريم های گسترده تر سازمان ملل را تضعيف کرد.

کاهش تنش

با اين حال دولت آمريکا می گويد هنوز ايران را يک خطر می داند و اسرائيل نيز بر اين اعتقاد است که ايران قصد ساخت سلاح های اتمی را دارد. اين دو کشور در کنار کره جنوبی تنها کشورها در نظرسنجی بودند که اکثريت قابل توجه در آنها از تحريم ها يا اقدام نظامی عليه ايران حمايت می کردند. گزارش برآورد اطلاعاتی آمريکا در مقايسه با سال 2006 به کاهش تنش کمک کرده است. در آن سال نظرسنجی بی بی سی نشان داد که نگرانی بين المللی درباره فعاليت های اتمی ايران در اوج خود است. اين همان سالی بود که ايران پلمپ آژانس بين المللی انرژی اتمی بر تاسيسات غنی سازی اورانيوم در نطنز را فک کرد و اعلام کرد برای نخستين بار موفق به غنی سازی اورانيوم شده است. در 14 کشور از ميان 21 کشوری که در سال 2006 نظرسنجی در آنها صورت گرفت، حداقل 35 درصد از اقدامات شديد عليه ايران حمايت می کردند. در نظرسنجی تازه در سال 2008، اين ميزان حمايت از اقدامات شديد در تنها 9 کشور از 21 کشور مشاهده شد. به طور متوسط، بيش از 40 درصد افراد مورد پرسش در آسيا، آفريقا، خاورميانه و قاره آمريکا از ديپلماسی به عنوان مسير صحيح حمايت کردند.

در اين نظرسنجی که در فاصله 31 اکتبر 2007 تا 25 ژانويه 2008 انجام شد، 32 هزار و 39 نفر در کشورهای آرژانتين، استراليا، کانادا، شيلي، چين، کستاريکا، مصر، السالوادور، فرانسه، غنا، آلمان، بريتانيا، گواتمالا، هندوراس، هند، اندونزي، اسرائيل، ايتاليا، ژاپن، کنيا، مکزيک، نيکاراگوئه، نيجريه، پاناما، فيليپين، پرتغال، روسيه، کره جنوبي، اسپانيا، ترکيه و آمريکا رو در رو يا تلفنی مورد مصاحبه قرار گرفتند. در 13 عدد از اين 31 کشور نظرسنجی به مناطق عمده شهری محدود بود. حاشيه خطا از +/- 2 و 4 دهم تا 4 و 4 دهم درصد متغير است.

افشای توطئه آمریکا علیه حماس

برگرفته از سایت: دنیای ما
يکی از اين اسناد که به مارس 2007 برمی گردد جزييات نقشه ای را برملا می کند که براساس آن قرار بود حماس بطور قهرآميز سرنگون شده و جنبش رقيب آن الفتح، برخوردار از حمايت آمريکا از جنگجويان آن و با اسلحه و پول آمريکايی، قدرت را در دست گيرد.

شبکه الجزيره

برگردان حسن صابونچی

افشای توطئه آمريکا عليه حماس اسنادی که ظاهراً نشان می دهند ايالات متحده درصدد سرنگون کردن دولت فلسطين برهبری حماس بود، علنی شده اند. يکی از اين اسناد که به مارس 2007 برمی گردد جزييات نقشه ای را برملا می کند که براساس آن قرار بود حماس بطور قهرآميز سرنگون شده و جنبش رقيب آن الفتح، برخوردار از حمايت آمريکا از جنگجويان آن و با اسلحه و پول آمريکايی، قدرت را در دست گيرد.

کاندوليزا رايس، وزير امورخارجه ايالات متحده گفت که او آن گزارش را که در مجله «ونيتی فير» منتشر شده، نخوانده است. با اين وجود، او مسلح کردن الفتح را موجه دانست و گفت شرايط این را ايجاب می کرد.

رايس روز سه شنبه گفت «اين بسيار واضح است که حماس مسلح می شود. و اين بسيار واضح است که بخشاً از طرف ايران مسلح می شود. بنابراين، اگر جواب اين است که حماس از ايران اسلحه بگيرد و کسی نباشد که برای بهبود ظرفيت های امنيتی نيروهای امنيتی مقامات قانونی فلسطين کاری نکند، ان وضيعت مطلوبی نخواهد بود.»

رايس گقت بنابراين، نيروهای بين المللی، منجمله ايالات متحده، در چهارچوب تعهدات خود در منطقه، به همکاری با تشکيلات خودگردان فلسطين برای تقويت نيروهای امنيتی آن ادامه خواهند داد.

مدارک در حال ظهور شواهد نشان می دهند که ايالات متحده از سال 2006 به بعد، در پی بقدرت رسيدن حماس در انتخابات فلسطين، در صدد سرنگون کردن حماس بود. يادداشتی که ظاهراً يک مقام ديپلوماتيک ارشد ايالات متحده در بيت المقدس، در نوامبر 2006 به الفتح فرستاده است می گويد: «اگر حماس در زمان مورد نظر [با دولت جديد] موافقت نکند، شما بايد قصد خود را پيرامون اعلام وضعيت فوق العاده روشن کرده و يک دولت اضطراری که علناً متعهد به آن برنامه باشد را تشکيل دهيد.» با اين وجود، محمود عباس، رئيس جمهور فلسطين، آن نقشه را اجرا نکرد. و بر عکس در اوائل 2007 بعد از درگيری های مسلحانه بين جناح های رقيب در نواز غزه، يک دولت وحدت ملی تشکيل داد. شکست طرح آمريکا در اين مرحله موجب طرح نقشه دوم برای سرنگون کردن حماس با استفاده از نيروی قهريه شد.به نظر می رسد ایالات متحده درصدد بود از محمد دهلان، سرپرست نيروهای امنيتی الفتح استفاده کند. اما، اينهم در نتيجه درگيری های مسلحانه جناح ها شکست خورد و حماس قدرت را بدست گرفت.اسناد نشان می دهند که حماس برای مقابله پيشگيرانه با توطئه آمريکا مجبور به اقدام شد. نيروهای امنيتی الفتح را اردن و مصر آموزش داده بودند و قرار بود از آنجا به نوار غزه فرستاده شوند.

نورالله، خبرنگار الجزيره در رام الله گفت که بسياری از فلسطينی ها از اينکه الفتح آلت دست سياست خارحی آمريکا شده است عصبانی خواهند شد، سياستی که می خواست با سرنگونی حماس که آمريکا آن را يک سازمان «تروريستی» می نامد به ديگران درس بدهد.عباس در اينمورد اظهار نظر رسمی نکرده است.

دنيای ما: جهت مطالعه گزارش تحقيقی مجله «ونيتی فير» به نشانی زير مراجعه نماييد:http://www.vanityfair.com/politics/features/2008/04/gaza200804?printable=true&currentPage=all

قربانیان جنگ نفت

برای دیدن مقاله و فیلم به روی آدرس زیر کلیک کنید

http://www.hoshdar.net/articles_detail.php?aid=670

پيام همبستگی فدراسيون جهانی اتحاديه های کارگری با مردم فلسطين

5 مارس 2008

فدراسيون جهانی اتحاديه های کارگری توحش ارتش اسرائيل عليه رزمندگان فلسطينی، عليه غير-نظامیان، عليه زنان و کودکان خردسال را محکوم می کند. حملات به غزه نشان می دهند که سياست اسرائيل صلح و پايداری را می کُشد. ايالات متحده آمريکا و متجدان اروپايی آن، که تجاوز گری اسرائيل را ترغيب کرده يا آن را تحمل می کنند، سهم بزرگی از مسؤوليت را بعهده دارند.
سازمانهای بين المللی، نسبت به جنايت ديرپايی که در سرزمين فلسطين صورت می گيرد، در واقع بی تفاوتند.
ما خواهان توقف فوری حملات اسرائيل عليه غزه و کل فلسطين هستيم. ما خواهان آن هستيم که نيروهای نظامی اسرائيل از سرزمين های عربی خارج شده و دولت فلسطين با پايتخت آن در بيت المقدس شرقی را برسميت بشناسد.
ما همبستگی برادرانه خود را با اتحاديه سراسری کارگران فلسطين، که دفاتر آن بمباران شدند، اعلام نموده و به آنها اطمينان می دهيم که طبقه کارگر جهانی و تمام انسانهای مترقی در کنار آنها قرار دارند.

***

منبع: انتفاضه الکترونيک
4 مارس 2008
محمد عمر
ساختمان اتحاديه کارگری در غزه هدف قرار گرفت

شهر غزه، 4 مارس (IPS)- دو موشک اف-16 کافی بود تا ساختمان پنج طبقه فدراسيون سراسری اتحاديه های کارگری فلسطين را با خاک يکسان کند.
فدراسيون که در سال 1965 تأسيس شد، يکی از پيشگامان جنبشی است که خواستار تحريم بين المللی اسرائيل و تحميل تحريم های اقتصادی به آن کشور تا موقعی است که اسرائيل به تعهدات خود پيرامون قطعنامه های سازمان ملل، مرزها، و حق آوارگان فلسطينی برای بازگشت به ميهن خود عمل کند.
در پی بمباران پنجشنبه گذشته، اعضای اتحاديه کار خود را در يک چادر از سر گرفته اند، و به جمع آوری پرونده ها و مدارکی که زير آور می توانند باشند مشغول شده اند.
نبيل المبهوح Nabil al-Mabhouh سرپرست موقت فدراسيون سراسری اتحاديه های کارگری فلسطين در غزه به IPS گفت «اشغال برای دست زدن به جنايت عليه فلسطينی ها به هيچ توجيهی احتياج ندارد.» اما ظاهراً مقر اتحاديه به اين دليل هدف قرار گرفت که «ما در فدراسيون سراسری اتحاديه های کارگری فلسطين از حقوق دهها هزار کارگر فلسطينی حمايت می کنيم.» المبهوح گفت سازمان آنها يک سازمان جنگنده نبوده بلکه «سازمانی است که درهای آن بروی همه مردم با گرايشات سياسی مختلف و از مناطق گوناگون باز است. ما با بسياری از اتحاديه های کارگری بين المللی ارتباط داريم.» او گفت آن ساختمان با پول نروژ ساخته شده بود. او گفت «هدف قرار دادن يک سازمان غير-نظامی نشان می دهد اشغال اسرائيلی چقدر ددمنش و خبيث است. ما موشک پرتاب نمی کنيم؛ هدف قرار دادن ساختمان اتحاديه کارگران غيرقابل توجيه است»
او گفت از ساختمان برای ارائه خدمات بهداشتی به دهها هزار کارگر و خانواده های آنها، از طريق بيمه درمانی کارگران عضو اتحاديه استفاده می شد. «ما قوياً اين جنايت را که هدفش درهم شکستن کارگران فلسطينی است محکوم کرده و از تمام اتحاديه های کارگری در جهان می خواهيم در کنار ما ايستاده و از کارگران فلسطينی در مقابل اينگونه اعمال جنايتکارانه حمايت کنند.»
http://electronicintifada.net/v2/article9368.shtml

جورج بوش طرح منع شکنجه را وتو کرد

دويچه وله:جرج دبليو بوش، رئيس جمهور آمريکا، طرح کنگره اين کشور برای جلوگيری از شکنجه به‌هنگام بازجويی از زندانيان را وتو کرد. بوش گفت، اين طرح استفاده از "راه‌های ضروری" در مقابله با ترور را محدود مي‌کند. رئيس‌جمهور آمريکا دليل مخالفت خود را با منع استفاده از اين شکنجه، در خطر بودن امنيت کشور عنوان کرد و گفت: "ما بايد امکان استفاده از همه راه‌ها را در اختيار مأموران اطلاعاتی خود قرار دهيم تا آن‌ها بتوانند تروريسم را متوقف گردانند." بوش در سخنرانی هفتگی راديويی خود اظهار داشت که طرح قانونی پيشنهادي، استفاده از "راه‌های ضروری" را محدود مي‌گرداند. در اين شکنجه که به "واتر بوردينگ" (Waterboarding) معروف است، با فرو کردن سر زندانی داخل آب و مسدود کردن راه‌های تنفسي‌اش، وی را وادار به اعتراف مي‌کنند. ممنوعيت استفاده از ايت نوع شکنجه فقط بخشی از طرح پيشنهاد قوانين مربوط به تعيين حدود اختيارات سازمان اطلاعات و امنيت آمريکاست. اين پيشنهادات در ماه دسامبر سال گذشته ميلادي، نخست در مجلس نمايندگان و سپس در فوريه گذشته در مجلس سنای آمريکا به تصويب رسيد. عليرغم مخالفت‌ها با نظر جورج بوش، به نظر نمي‌رسد که در کنگره آمريکا تعداد آراء به اندازه‌ای باشد که بتواند تصميم رئيس جمهور را خنثی کند. برای اين منظور آراء حداقل دو سوم از نمايندگان کنگره ضروری است. در قانون پيشنهادی آمده است، سازمان‌های امنيتی و اطلاعاتی آمريکا در آينده موظف هستند در بازجويی از مظنونان، از دستورات کتبی نيروي‌های نظامی پيروی کند. در ارتش استفاده از شکنجه‌ی "واتربوردينگ"، شوک الکتريکی و نيز استفاده از سگ در مراحل بازجويی ممنوع است. همچنين در قوانين ارتش آمريکا شکنجه‌های ديگری نظير بوجود آوردن صحنه‌ی اعدام مصنوعی و لخت کردن زندانی با زور مجاز نيست. واتربوردينگ از سوی بسياری از سازمان‌های مدافع حقوق بشر و سياستمداران در کشورهای زيادي، به عنوان شکنجه تلقی مي‌شود.

12بیلیون دلار هزینه ماهیانه اشغال عراق توسط آمریکا

همشهری :تحليل‌های جديد نشان مي‌دهد که هر ماه حضور امريکا در عراق دست کم 12 بيليون دلار هزينه ‌دارد. به گزارش رويترز، آخرين تحليل‌های منتشر شده نشان مي‌دهد که از ابتدای سال 2008 هر ماه حضور آمريکا در عراق ماهيانه دست کم 12 بيليون دلار هزينه برمي‌دارد که نسبت به ماه‌های قبل رشد بي‌سابقه‌ سه برابری داشته است. "جوزف استيگلز"برنده جايزه نوبل اقتصاد در آخرين تحقيق خود عنوان کرده است که هزينه‌ها برای ماندن در عراق بسيار بالا رفته است و با ادامه اين روند بودجه گذاشته شده برای حضور نظاميان در عراق و افغانستان همچنان روند صعودی خواهد داشت. تحليل‌ها نشان مي‌دهد که حضور نظاميان آمريکايی در عراق و افغانستان با هزينه‌های بسياری که در بر دارد تا سال 2017 به دست کم 2.7 تريليون دلار خواهد رسيد. اين تحليل و بر آورد قيمت در حالی صورت گرفته است که دفتر بودجه کنگره آمريکا اين هزينه را تا 1.7 تريليون دلار برای هر دو کشور اشغال شده اعلام کرده است. نکته‌ای که در اين هزينه‌ها وجود دارد آن است که اين قيمت‌های بالا تنها برای آمريکا محاسبه شده است و خسارات بي‌شماری که در داخل اين کشور ها به مراکز عمومی و پالايشگاهها و حتی مدارس و بيمارستان‌ها وارد آمده ،ارقام ديگری است که به بيکاری هزاران عراقی ساکن در اين کشور اضافه مي‌شود.

محاصره غزه نقض قوانین بین المللی است

برگرفته از سایت : دنیای ما
سازمان‌ها و گروه‌هاي اسرائيلي: محاصره غزه نقض قوانين بين‌المللي است
به گزارش فارس به نقل از واشنگتن پست، دادگاه عالي رژيم صهيونيستي دعوي را مبني بر اينكه محاصره غزه در تعارض قوانين بين‌المللي است و هر چه زودتر بايد پايان يابد از سوي گروه‌ها و سازمان‌هاي اسرائيلي دريافت كرد.در اين دعوي كه توسط بسياري از سازمان هاي اسرائيلي و گروه‌هاي حافظ منافع فلسطيني-اسرائيلي تنظيم شده، آمده است: مجازات جمعي 5/1 ميليون نفر مردم غزه قوانين بين‌المللي را نقض مي‌كند و اسرائيل بايد محاصره و قطع سوخت رساني به غزه را متوقف كند.ساري باشي، مدير موسسه حقوق بشر اسرائيلي گيشا، يكي از سازمان‌هاي شكايت كننده در اين باره گفت: اسرائيل حق دارد كه حملات موشكي از سمت غزه را متوقف كند، اما بايد بداند كه ايجاد اخلال در بيمارستان‌ها و قطع سوخت رساني غيرقانوني بوده و مجازات مردمي بيگناه است.نماينده اسرائيل در دادگاه عالي اين رژيم عليرغم اذعان كارشناسان و مقامات سياسي دنيا به شكست اسرائيل در غزه، در اين دادگاه گفت كه رژيم صهيونيستي به محاصره غزه و قطع كامل سوخت رساني به اين منطقه ادامه خواهد داد.وي با استناد به اظهارات وزير دفاع اسرائيل مدعي شد كه تحريم غزه مي‌تواند به اسرائيل در مبارزه با جنبش حماس كمك كند.

آمریکا در شیپور جنگ می نوازد

برگرفته از سایت : دنیای ما

...در این مقاله، کاسترو می نویسد که شیپورهای جنگ ، نتایج روشن و طبیعی " طرح های نسل کشانه" ای است که توسط امپراطوری یانکی ها به صدا در آمده است. کاسترو همچنین نوشته است که در پس اقدامات آلوارو اوريبه رئيس جمهور كلمبيا، سياست های آمريكا قرار دارد. از این نظر اقدام نظامی کلمبیا در تجاوز به اکوادور و کشتن تعدادی از اعضای گروه فارک و رائول ریس، نفر دوم فارک و سخنگوی بین المللی و میانجی صلح این سازمان برایم تعجب آور نیست. دنیای ما یادداشت روزپیرامون تنش جدید در آمریکای لاتینآمریکا در شیپور جنگ می نوازدروز شنبه ارتش کلمبیا با حمله به گروهی از چریک های فارک که در مرز میان اکوادور و کلمبیا بودند، 15 نفر از آنها به همراهی رائول ریس Raul Reyes، نفر دوم این سازمان را قتل عام کردند. رئیس جمهور اکوادور، رافائل کوره آ، که کشورش مورد هجوم ارتش کلمبیا واقع شده است اظهار داشت که ارتش کلمبیا با برنامه ریزی قبلی وارد این کشور شدند. رافائل کوره آ، ادعای دولت کلمبیا مبنی بر اینکه این حمله مشروع بوده است را رد کرد و گفت که این حمله یک قتل عام برنامه ریزی شده بوده است. او آلوارو اوریبه، رئیس جمهور کلمبیا را یک جانی و آدمکش که دولتش قاچاق مواد مخدر را هدایت می کند، خواند. دولت اکوادور علاوه بر اخراج سفیر کلمبیا و فراخواندن سفیر کشورش در کلمبیا، دستجاتی از ارتش اکوادور را به جهت پیشگیری های لازم به مرزهای این کشور با کلمبیا ارسال داشته است. لازم به ذکر است که رائول ریس ، یک میانجی صلح و سخنگوی بین المللی گروه بود.هوگو چاوز در رابطه با ترور ناجوانمردانه ریس Reyes اظهار داشت که دولت کلمبیا به همان سبک و سیاقی که اخیرا دولت اسرائیل ، عماد مغنییه Imad Mughniyeh را ترور کرد، رائول ریس را کشت. چاوز گفت که به این ترتیب کلمبیا می رود که اسرائیل کشورهای آمریکای لاتین گردد. ارتش ونزوئلا، به منظور جلوگیری از تجاوز احتمالی کلمبیا به مرزهای این کشور با کلمبیا نیرو گسیل داشته است.هوگو چاوز که از ماهها قبل در موضع میانجی میان فارک و دولت کلمبیا برای آزادی گروگانهای این سازمان قرار داشت، بارها اعلام کرده بود که ایالات متحده آمریكا خواستار ناكام گذاشتن عملیات آزادسازی گروگان‌های فارك است. روزنامه ال موندو، در 31 دسامبر نوشت :هوگو چاوز ضمن اشاره به تعویق آزادسازی گروگان‌های فارك گفت که كونسوئلو گونسالس یكی از گروگان‌هایی كه روز پنجشنبه توسط فارك آزاد شد، این مساله را تایید كرده است كه بمباران‌ها، اقدام اولیه برای آزادسازی گروگان‌ها را به تعویق انداخت. اشاره جاوز به عملیات ارتش كلمبیا در آستانه آزادسازی گروگان‌ها بود.چاوز در همانجا به این مسئله اشاره کرده بود که : با وجود تمام تلاش‌های امپراطوری آمریكا جهت ناكام گذاشتن عملیات آزادسازی و برای رقم زدن پایانی تراژیك برآن، عملیات آزادسازی گروگان‌ها با موفقیت انجام شد.رییس جمهوری ونزوئلا همچنین گفته بود که : پس از آنكه اولین عملیات آزادسازی در دسامبر با شكست مواجه شد، شیوه عملیاتی را تغییر دادیم و در نهایت افرادی كه با آن‌ها هماهنگ كرده بودیم روز چهارشنبه( 9 ژانویه 2008) به محل دقیق تعیین شده برای آزادی گروگان‌ها آمدند و ما عملیات را آغاز كردیم و ظرف كمتر از 24 ساعت گروگان‌ها آزاد شدند. گفتنی است که میانجی گری های چاوز همواره توسط آمریکا و دولت کلمبیا "دفاع از فارک" تعبیر شده است. همچنین امروز، Canadian Press ( خبرگزاری کانادایی) ، از هاوانا با ذکر نقطه نظرات فیدل کاسترو که در گرانما، چاپ شده است ، نوشت: کاسترو ، آمریکا را برای افزایش تشنج میان ونزوئلا و اکوادور با کلمبیا مورد سرزنش قرار داد. Canadian Press گزارش کرده است که در این مقاله، کاسترو می نویسد که شیپورهای جنگ ، نتایج روشن و طبیعی " طرح های نسل کشانه" ای است که توسط امپراطوری یانکی ها به صدا در آمده است. کاسترو همچنین نوشته است که در پس اقدامات آلوارو اوريبه رئيس جمهور كلمبيا، سياست های آمريكا قرار دارد. از این نظر اقدام نظامی کلمبیا در تجاوز به اکوادور و کشتن تعدادی از اعضای گروه فارک و رائول ریس، نفر دوم فارک و سخنگوی بین المللی و میانجی صلح این سازمان برایم تعجب آور نیست. در عین حال بر اساس گزارش روزنامه آرژانتینی کلارین، دانيل اورتگا رئيس جمهور نيكاراگوئه نيز قتل رائول ريس در خاك اكوادور را محكوم كرد. اورتگا گفته است که در شرايطی كه بايد در كلمبيا آتش بس برقرار شود اقدام آلوارو اوريبه رئيس جمهور اين كشور در تجاوز به اكوادور و كشتن مرد شماره دو فارك به همراه تعدادی ديگر از چريك ها به معنای كشتن فرصت های صلح است. رئيس جمهور نيكاراگوئه به علاوه خاطرنشان كرد كه رائول ريس تروريست نبود بلكه در راستای صلح با سران منطقه آمريكای لاتين ارتباط برقرار می كرد.

تحریک علیه ایران توسط ناتو

دبيركل ناتو خواستار همكاري امنيتي كشورهاي عرب حاشيه خليج‌فارس و ناتو برعليه ايران شد
به گزارش ايسنا به نقل از خبرگزاري رويتر، ياپ دو هوپ شفر، دبيركل ناتو روز پنجشنبه در سخنراني در نهادي در امارات مدعي شد: فعاليت‌هاي غني‌سازي اورانيوم و برنامه‌هاي موشكي ايران حقيقتا مايه نگراني هستند. تصوير كلي كه در دست داريم خوش‌بيني زيادي به دنبال ندارد. پس چگونه بايد واكنش نشان دهيم؟ در اينجا فقط يك پاسخ وجود دارد و آن دنبال كردن راهبردهاي جديد در زمينه همكاري‌هاي امنيتي است شفر گفت: من كاملا مطمئنم كه سران اين كشورها نه تنها درك درستي از چالش‌هاي امنيتي كه با آن مواجه هستيم دارند بلكه به همكاري نظامي نيز علاقمندند. ما در زمينه امنيت انرژي ايمني خطوط تامين انرژي و ساختارهاي بنيادي انرژي نيز علايق مشتركي داريم

مانور نظامی فرانسه، امارات و قطر در خليج فارس

راديو فردا : يک سخنگوی وزارت دفاع فرانسه روز پنجشنبه گفت: نيروهای نظامی فرانسه، امارات متحده عربی و قطر ماه آينده يک مانور مشترک نظامی در خليج فارس برگزار می کنند.به گزارش خبرگزاری رويترز، اين مانور نظامی که «سپر خليج (فارس) ۱» ناميده می شود با حضور هزاران سرباز در قلمرو آب های امارات متحده عربی و آب های بين المللی در نزديکی تنگه هرمز برگزار خواهد شد.در اين مانور نظامی از نيروها و جنگ افزار های مختلف استفاده شده و این نیروها مقابله با حمله دشمن فرضی به پايانه های نفتی را تمرين خواهند کرد.سرهنگ تيری فيسالبا، يک سخنگوی وزارت دفاع فرانسه، همچنين گفت:«در مانور مشترکی که ما با امارات متحده عربی و قطر انجام خواهيم داد، نيروها براساس يک سناريو فرضی با يک دشمن در جزيره ای در نزديکی تنگه (هرمز) مقابله خواهند کرد که پايانه های نفتی را مورد هدف قرار می دهد».به گفته اين مقام وزارت دفاع فرانسه، اين مانور نظامی با حضور يک هزار پانصد نيروی فرانسوی، دو هزار و پانصد نيروی امارات متحده عربی و يک هزار سيصد نيروی قطری در روز های ۲۳ فوريه تا پنجم ماه مارس برگزار خواهد شد.فرانسه در ماه ژانويه با امارات متحده عربی يک توافق نامه نظامی برای ايجاد يک پايگاه نظامی دايمی در آب های خليج فارس امضا کرد.طبق این توافقنامه، نيروی دريايی فرانسه برای نخستين بار دارای پايگاهی در منطقه نفت خيز خليج فارس خواهد شد و قرار است دستکم پانصد سرباز فرانسوی در اين پايگاه مستقر شوند.اقتصاد کشورهای عربی چون امارات، قطر، بحرين، کويت و عربستان شديدا به ثبات و امنيت خليج فارس بستگی دارد. اين کشور ها نسبت به گسترش تنش ميان ايران و کشورهای غربی بر سر برنامه هسته ای تهران ابراز نگرانی کرده اند.کشورهای حاشيه خليج فارس روزانه بالغ بر شانزده ميليون بشکه نفت را توليد می کنند و به همين دليل اين کشورها نقش حياتی در تامين انرژی جهان بر عهده دارند. تنگه هرمز يکی از عمده ترين مسير های انتقال انرژی است و به همين دليل کشورهای غربی نگران گسترش تنش در اين منطقه و اخلال در جريان انتقال انرژی هستند.

اعتراض عفو بين الملل به گزارش دولت اسرائيل

عفو بين الملل، کميته تحقيق را متهم کرده که در اشاره به موضوعات مهمی از جمله آنچه اين سازمان جنايات جنگی سربازان اسرائيلی می خواند، ناکام بوده است.تجاوز 33 روزه اسرائيل به لبنان به بهانه آن آغاز شد که نيروهای حزب الله دو سرباز اسرائيلی را در مرز دو کشور به اسارت گرفتند و اسرائيل نيز به مقابله با اين عمليات و با هدف آزاد کردن اين دو سرباز، عليه اين کشور اعلان جنگ کرد. سازمان عفو بين المل می گويد اسرائيل در جريان اين عمليات نظامی بين شهروندان غيرنظامی لبنانی و جنگجويان حزب الله تفاوتی قائل نشده است. در جريان اين جنگ 33 روزه هزاران لبناني، که بيشتر آنها غيرنظامی بودند، و 160 اسرائيلي، که بيشتر آنها سرباز بودند، کشته شدند. فواد سنيوره، نخست وزير لبنان نيز گفته است گزارش کميته تحقيق دولتی اسرائيل در اشاره به آنچه او جنايت عليه لبنان خواند، ناکام بوده است. در گزارش نهايی کميته تحقيق دولتی اسرائيل درباره عملکرد دولتمردان و نظاميان اين کشور در جريان جنگ 34 روزه با حزب الله لبنان در سال 2006 آمده است که اين جنگ شکستی جدی برای اسرائيل بوده است. الياهو وينوگراد، قاضی بازنشسته و سرپرست تحقيق دولتی روز چهارشنبه (30 ژانويه) در کنفرانسی مطبوعاتی گفت که اين کميته در جريان تحقيقات خود متوجه شده که در تصميم گيری های سياسی و نظامی دولت اسرائيل اشتباهات فاحشی رخ داده است. اما آقای وينوگراد افزود که اهود اولمرت، نخست وزير اسرائيل، آن گونه عمل کرده که فکر می کرده در جهت منافع اسرائيل است. در گزارش مقدماتی که در ماه آوريل سال 2007 منتشر شد نيز آمده بود که هدايت سياسی و نظامی جنگ با حزب الله با ناکارآمدی های جدی صورت گرفته است. گزارش جديد و نهايی در اين باره، به پايان جنگ در لبنان پرداخته و از جمله به حمله ای بحث برانگيز عليه حزب الله پرداخته که ساعاتی پيش از به اجرا درآمدن آتش بس ميان اين جنبش اسلامگرا و اسرائيل صورت گرفت. اهود اولمرت نخست وزير اسرائيل پيشتر تأکيد کرده بود که پس از انتشار اين گزارش استعفا نخواهد داد اما تحليلگران می گويند انتقادات شديد اين گزارش ممکن است ساير اعضای ائتلاف حاکم بر اسرائيل را تحت فشار قرار دهد که از سمت های خود کناره گيری کنند.

اعتراف اسرائیل به شکست جدی در تجاوز به لبنان

بی بی سی : کمیته تحقیق دولتی اسرائیل در گزارش نهایی خود درباره عملکرد دولتمردان و نظامیان این کشور در جریان جنگ 34 روزه با حزب الله لبنان در سال 2006 به این نتیجه رسیده که این جنگ شکستی جدی برای اسرائیل بوده است. الیاهو وینوگراد، قاضی بازنشسته و سرپرست تحقیق دولتی روز چهارشنبه (30 ژانویه) در کنفرانسی مطبوعاتی گفت که این کمیته در جریان تحقیقات خود متوجه شده که در تصمیم گیری های سیاسی و نظامی دولت اسرائیل اشتباهات فاحشی رخ داده است. اما آقای وینوگراد افزود که اهود اولمرت، نخست وزیر اسرائیل، آن گونه عمل کرده که فکر می کرده در جهت منافع اسرائیل است.در جریان جنگ سی و چهار روزه در لبنان، ارتش اسرائیل نتوانست جنبش حزب الله لبنان را شکست دهد و دو سرباز به گروگان گرفته شده خود را نجات دهد. این موضوع باعث خشم عمومی در اسرائیل و استعفای وزیر دفاع وقت این کشور شد. در گزارش مقدماتی که در ماه آوریل سال 2007 منتشر شد نیز آمده بود که هدایت سیاسی و نظامی جنگ با حزب الله با ناکارآمدی های جدی صورت گرفته است. گزارش جدید و نهایی در این باره، به پایان جنگ در لبنان پرداخته و از جمله به حمله ای بحث برانگیز علیه حزب الله پرداخته که ساعاتی پیش از به اجرا درآمدن آتش بس میان این جنبش اسلامگرا و اسرائیل صورت گرفت. بیش از هزار لبنانی و 160 اسرائیلی در این جنگ یک ماهه کشته شدند.اهود اولمرت نخست وزیر اسرائیل پیشتر تأکید کرده بود که پس از انتشار این گزارش استعفا نخواهد داد اما تحلیلگران می گویند انتقادات شدید این گزارش ممکن است سایر اعضای ائتلاف حاکم بر اسرائیل را تحت فشار قرار دهد که از سمت های خود کناره گیری کنند. الیاهو وینوگراد، از قضات ارشد بازنشسته 9 ماه پس از گزارش اولیه و انتقاد آمیز خود از نخست وزیر اسرائیل، نسخه گزارش نهایی را امروز به او تحویل داد. به آقای اولمرت یک ساعت فرصت داده شده بود تا این گزارش را پیش از علنی شدن برای همگان، مطالعه کند. حمله اسرائیل به خاک لبنان در ژوئیه 2006 پس از آن صورت گرفت که حزب الله لبنان دو سرباز اسرائیلی را در مرز مشترک میان دو کشور به گروگان گرفت.

کوزوو: غرب عملا پیشنهاد می دهد که حقوق بین المللی را به دوران استعماری بازگرداند!

برگرفته از سایت دنیای ما

ضربه به جهان، توطئه جدید انگلوساکسون ها

نووستی: آیا آمریکا و اتحادیه اروپا تصمیم بدین خواهند گرفت که نه تنها خود را فراتر از چارچوب حقوق بین الملل قرار داده، بلکه سازمان ملل متحد را نیز به انفجار بکشانند؟ اواخر دسامبر سال 2007 نشست سرنوشت ساز شورای امنیت سازمان ملل متحد در رابطه با کوزوو برگزار شد. نشست چنین پایان یافت که نمایندگان آمریکا و اتحادیه اروپا اعلام کردند که سازمان ملل متحد توان اتخاذ تصمیمی را ندارد که مورد پذیرش جامعه جهانی باشد و از این رو آمریکا و اتحادیه اروپا درباره سرنوشت کوزوو به کمک نیروهای ناتو و اتحادیه اروپا تصمیم گیری خواهند کرد. در کل باید گفت که صحبت نه فقط درباره کوزوو است، بلکه درباره این است که ناتو و اتحادیه اروپا کشوری مستقل و عضو سازمان ملل متحد یعنی جمهوری صربستان را طبق منافع خود و خارج از چارچوب قواننن بین المللی تقسیم می کنند. وضعیت کنونی، "توطئه مونیخ" در روز 29 سپتامبر سال 1938 را به یاد می آورد که انگلیس، فرانسه، آلمان و ایتالیا، چکسلواکی را بین آلمان، لهستان و مجارستان تقسیم کردند. نمونه مشابهی نیز هم اکنون آماده می شود. غرب برای اولین بار از زمان وجود سازمان ملل متحد این را فهماند که همانند سال 1938 (در آن زمان لیگ ملل وجود داشت)، در رابطه با مشکلات بزرگ بین المللی اهمیتی برای عقیده سازمان ملل متحد قائل نیست.این مطلب روز 17 دسامبر سال گذشته از سوی "ولفگانگ ایشینگر" نماینده آلمان در حل مسئله کوزوو مشخصاً در گزارش او که طی کنفرانس شورای سیاست خارجی آلمان قرائت شد، ذکر شده و او این فهماند که غرب (مشخصاً آمریکا) آماده است که در مسئله استقرار سپر ضد موشکی در اروپا و برنامه هسته ای ایران در مقابل روسیه بطور قابل توجهی کوتاه بیاید، اما در رابطه با استقلال کوزوو هیچ سازشی امکان پذیر نیست. عملاً آمریکا و اتحادیه اروپا به روسیه اولتیماتوم دادند که یا مسکو شرایط آمریکا و لندن را می پذیرد و در موافقت با استفقلال کوزوو رای می دهد و یا انگلوساکسون ها سازمان ملل متحد را به انفجار و نابودی کشانده و حکمفرمایی در روابط بین المللی را از آن آمریکا و اتحادیه اروپا می سازند. بنظر می رسد که مسئله به راه اندازی عملیات نظامی در اروپا خواهد کشید، همانند سال های 1938 و 1939 پس از توطئه مونیخ که لندن و پاریس ضمن تایید آمریکا در سکوت، امیدوار شدند که هیتلر را آرام ساخته و تجاوزات او را علیه روسیه روانه کنند. چرا اینقدر این مسئله برای آمریکا اهمیت دارد که آماده اعزام نظامیان در صورت وخامت اوضاع است و بروکسل نیز اعلام کرده که در صورت حاد شدن اوضاع ناتو وارد عمل می شود؟ چرا در آمریکا آماده اند که برای این حتی سازمان ملل متحد، آفریده فرانکلین روزولت بزرگترین رئیس جمهور آمریکا را نابود کنند؟ آمریکا امیدوارست که همانند جنگ اول و دوم جهانی، خاک این کشور دور از جنگ باقی خواهد ماند و در صورت لزوم نیروهای ناتو را درگیر خواهد کرد. آمریکا عملاً می خواهد اروپا را به سال 1999 باز گرداند، زمانی که یوگسلاوی را بمباران کردند تا حاکمیت خود را بر اروپا مقرر کنند. اما در آن زمان این بدین دلیل رخ داد که "بوریس یلتسین" رئیس جمهور وقت روسیه در شورای امنیت رای موافق داد. اکنون اوضاع بطور کلی تغییر کرده، زیرا مسکو سر عقل آمده و اشتباه استراتژیک خود را درک کرده و بنظر می رسد که قصد تکرار آن را ندارد. اما سوال اصلی این است که چرا آمریکا چنین اولتیماتومی داد؟ بنظر می رسد که آمریکا با دیدن اوضاع در عراق و افغانستان، می بیند که جایگاه ابرقدرتی خود را در جهان از دست می دهد و اکنون در ناامیدی آماده اتخاذ هر گامی است تا موضع پیشین خود را بازگرداند و اروپا را قربانی می کند که هنوز متوجه جدیت این مسئله نیست. اگر بی طرفانه نگاه کنیم، در نظر اول می بینیم که مسئله کوزوو، مناقشه ای ملیتی بین آلبان ها و صربها و روابط متقابل بین صربستان و کوزوو است. اما در حقیقت صحبت بر سر تلاش های آمریکا و انگلستان و برخی قدرت های جهانی برای بازگرداندن حقوق بین الملل به دوره استثماری است، زمانی که در جهان نه قانون و بلکه هر که بیشتر قدرت داشت، حکمفرما بود. در آن زمان هر کشوری که اقتصاد مستحکم تر، ارتش مقتدرتر و تسلیحات بیشتر داشت، می توانست هر منطقه ای را که می خواهد جدا کرده و خاک خود بسازد و یا کلنی خود اعلام کند. در مورد کوزوو، قدرت های غربی چنین می بینند که آلبان ها در کوزوو اکثریت را تشکیل می دهند و حق دارند که استقلال داشته باشند. در مسئله کوزوو، موضع روسیه متعادل تر از سایرین است که اعتراضی نسبت به استقلال کوزوو ندارد، اما معتقد است که این باید با توافق بین دو طرف باشد، یعنی بین صربستان و کوزوو که صربستان نیز کاملاً مخالف اعطای استقلال است. این موضع روسیه مستند بر دو دلیل است، اولاً قطعنامه ای که طبق آن تمامیت ارضی صربستان برسمیت شناخته شده و هنوز لغو نشده است؛ دوماً سند نهایی کنفرانس هلسینکی مصوب 1975 که طبق آن تغییر مرزهای دولتی تنها با توافق طرفین ممکن است که این سند یکی از اسناد پایه در حقوق بین المللی است. اما استدلال آمریکا و اتحادیه اروپا تنها این است که کوزوو موردی منحصر بفرد است و از این رو می توان آن را استثناء دانست؛ اما این را توضیح نمی دهند که به چه دلیل منحصر بفرد است. در روسیه معتقدند که مورد کوزوو باید حلی جامع داشته باشد تا در مورد سایر موارد مشابه، یعنی جمهوری های برسمیت شناخته نشده آبخازی، اوستیای جنوبی، پریدنستروویه، قره باغ و سایر موارد نیز کاربرد داشته باشد. چنین نظریه ای وجود دارد که اگر روسیه استقلال کوزوو را در شورای امنیت سازمان ملل متحد وتو کند، اما علیرغم آن کوزوو استقلال خود را اعلام کند و برخی از کشورهای جهان آن را برسمیت بشناسند، این به مسکو اجازه می دهد که استقلال جمهوری های برسمیت شناخته شده در خاک شوروی سابق را برسمیت بشناسد. روسیه که می گوید مورد کوزوو منحصر بفرد نیست، اشتباه می کند، مورد کوزوو واقعاً منحصر بفرد است! برای اولین بار پس از دوران جنگ، کشورهای غربی می خواهند الگویی در زمینه حقوق بین المللی ایجاد کنند، یعنی زمانی که کشور و یا گروه کشورهای مقتدر به زور از کشورهای ضعیف و یا موقتاً تضعیف شده، آنچه را که می خواهند می گیرند و آن را تحت حکمیت خود قرار می دهند. عملاً غرب پیشنهاد می دهد که حقوق بین المللی را به دوران استعماری بازگرداند. غرب حقیقتاً می خواهد از مورد کوزوو الگویی در عرصه بین المللی درست کند تا سپس از آن در آفریقا، آسیا و اقیانوسیه استفاه کند. و پس از آن زمان اروپا نیز فرا خواهد رسید. در نهایت، باید سخنان "مادلین آلبرایت" وزیر خارجه اسبق آمریکا را به یاد داشت که گفته بود که "سرحد بی عدالتی" این است که سیبری که غنی از منابع طبیعی است، تنها به یک کشور، روسیه، تعلق دارد و باید این بی عدالتی را اصلاح کرد، از روسیه سیبری را گرفت و این منطقه را تحت حکمرانی بین المللی قرار داد. پس از آن ممکن است فرد دیگری نیز پیدا شود و بگوید که این بی عدالتی است که تبت تنها به چین تعلق دارد و این بی عدالتی را باید اصلاح کرد. آری، در جهان از این افراد "کله داغ" در کشورهای مقتدر از نظر نظامی کم نیست. بدین ترتیب اگر به کوزوو بدون موافقت صربستان استقلال اعطا کرد، پیامدهایی طولانی خواهد داشت. نمی توان در جهان به هیچ کس اجازه داد که برخوردی نسنجیده نسبت به اصول پایه حقوق بین الملل داشته باشد. و مگر نه این که روزولت و استالین سازمان ملل متحد را ایجاد کردند تا به هیچ کس اجازه ندهند که در آینده متجاوزین جهانی جدیدی متولد کنند؟

جان بولتون :بوش بايد پيش از پايان دوره رياست جمهوری خود يا رژيم تهران را تغيير دهد و يا اينکه از زور عليه ايران استفاده کند

عصر ايران- سفير سابق آمريکا در سازمان ملل ادعا کرد: "ايران خواهان پيروزی يک دموکرات در انتخابات رياست جمهوری 2008 آمريکاست." جان بولتون از نومحافظه کاران تندرو در گفت و گو با شبکه خبری فاکس نيوز مدعی شد: "روحانيون ايران خواهان آن هستند که يک دموکرات در انتخابات رياست جمهوری آينده پيروز شود تا به اين وسيله مطمئن شوند که آنها می توانند به ساخت سلاح اتمی ادامه دهند!" بولتون افزود: "هرچند تصور نمی کنم اين مساله به طور کافی در ايران بحث شده باشد اما اعتقاد روحانيون ايران يا دست کم خرد جمعی در اين کشور بر پيروزی يک نامزد دموکرات است." سفير سابق آمريکا در سازمان ملل خاطرنشان کرد: "به نظر من آنها (ايرانی ها) اميدوارند يک دولت منعطف تری در کاخ سفيد مشغول کار شود." بولتون همچنين در پاسخ به سئوالی درباره سخنرانی سالانه بوش درباره "مقابله" با ايران در صورت لزوم گفت: "بوش بايد پيش از پايان دوره رياست جمهوری خود يا رژيم تهران را تغيير دهد و يا اينکه از زور عليه ايران استفاده کند." وی اجرای اين پيشنهادات را در راستای توقف برنامه هسته ای ايران دانست. براساس اين گزارش اظهارات بولتون درباره تمايل ايران به انتخاب يک رييس جمهور دموکرات يادآور رخدادی مشابه در انتخابات 2006 کنگره است. در آن زمان سناتور جو ليبرمن، ديک چنی و کاخ سفيد ادعا کردند که القاعده از يک ,کنگره دموکرات, حمايت می کند. بولتون يکی از نومحافظه کاران تندرو در دستگاه ديپلماسی آمريکا به شمار می رود که به مواضع افراطی نسبت به ايران شهرت دارد و پيش از اين خواهان بمباران اين کشور بر سر برنامه هسته ای اش شده است. اين در حالی است که مدارک نهادهای اطلاعاتی و بين المللی بر صلح آميز بودن برنامه هسته ای ايران دلالت دارد.

محاصره غزه بدتر از جنایت جنگی

نویسنده : یوری آونری - برگردان : هاتف رحمانی
به نظر مثل فرو ریختن دیوار برلین می رسید. گذرگاه رفح نه تنها شبیه فرو ریزی دیوار برلین به نظر می رسید ، بلکه حتی برای لحظه ای خود دروازه برندنبورگ بود.
غیر ممکن است هنگامی که توده های ستمدیده و گرسنه ی مردم دیواری را که از لای آن آنها را به رگبار بسته اند می شکنند ، چشمان آنها می درخشد و هر کسی راکه با او برخورد می کنند در آغوش می گیرند احساس نشاط نکنی – چنین حسی حتی وقتی هم که ( می دانی ) این دولت خود تو ست که در نخسین مرحله دیوار را برپاکرد دست می دهد.
نوار غزه بزرگترین زندان روی زمین است.شکستن دیوار رفح عملی آزادیخواهانه بود.این عمل ثابت می کند که یک سیاست ضد انسانی همیشه سیاستی احمقانه است:هیچ قدرتی یارای ایستادگی در برابر توده مردمی که از مرزهای نا امیدی عبور کرده اند را ندارد.
این درس ژانویه 2008 غزه است .
* * *
می توان گفتار بولادولامورت سیاستمدار معروف فرانسوی را با اندکی اصلاح تکرار کرد : بدتر از یک جنایت جنگی است ، اشتباهی فاحش است .
، دو اهود – باراک واولمرت – ماه ها پیش محاصره ای را بر نوار غزه تحمیل کردند، و به آن مباهات می کردند.اخیرا آنها دام مرگبار خود را محکم تر نیز کرده اند، آنچنان که به سختی می تواند چیزی به داخل نوارغزه وارد شود. انها محاصره را هفته گذشته ، مطلق کردند- نه غذا، نه دارو. وقتی هم که ارسال سوخت را متوقف کردند محاصره به اوج خود رسید.منطقه وسیعی از غزه در خاموشی فرو رفت محفظه های مخصوص نگهداری کودکان زودرس ، وسایل دیالیز، پمپ های آب و فاضلاب خاموش شد و صدها هزار نفر در سرمای طاقت فرسا بدون وسایل گرمایش ، بدون امکان پخت وپز، در گرسنگی باقی ماندند.
شبکه الجزیره بارها و بارها تصاویر را در خانه های میلیون ها نفر در جهان عرب منتشر کرد.ایستگاه های تلویزیونی هم در سراسر جهان آنها را به نمایش گذاشتند. از کازابلانکا تا امان اعتراضات خشم الود توده ای به راه افتاد و سران رژیم های عربی را به وحشت انداخت. حسنی مبارک با وحشت زدگی به اهود باراک زنگ زد. باراک همان شب ، دست کم مجبور به لغو موقت محاصره سوخت که صبح همان روز تحمیل کرده بود شد. به غیر ازآن (لغوموقت محاصره سوخت)، محاصره به قوت خود باقی بود.
تصور رفتاری بسیار احمقانه دشوار است.
* * *
دلایل ارائه شده برای گرسنگی دادن و منجمد کردن یک و نیم میلیون انسان ، متمرکز شده در زمینی به مساحت 365 کیلومتر مربع ، ادامه تیراندازی به شهرک سدروت و روستاهای اطراف عنوان شده است .
این دلیل ، به دقت گزینش شده است . این دلیل بخش قدیمی و فقیر نشین مردم اسرائیل را متحد می کند.و نوک حمله انتقاد سازمان ملل و کشورهای جهان را کند می سازد ، که در غیر این صورت می توانسته اند آشکارا علیه تنبیه جمعی که بی شک ، جنایتی جنگی زیر لوای قوانین بین المللی است سخن گفته باشند
تصویر روشنی به جهان ارائه شده است: رژیم ترور حماس در غزه ، موشک ها را به سوی شهروندان بیگناه اسرائیل رها می سازد. هیچ دولتی در جهان نمی تواند بمباران شهروندانش را از آن سوی مرز تحمل نماید. ارتش اسرائیل پاسخ نظامی برای موشک های قصام پیدا نکرده است . از این رو غیر از اعمال چنین فشارهای سنگینی بر جمعیت غزه برای آماده کردن آن ها به قیام علیه حماس و وادار کردن انها به توقف موشک باران راه دیگری وجود ندارد.
روزی که کار برق غزه متوقف شد، ناظر ین نظامی ما عرش را سیر می کردند : تنها دو موشک قصام از نوار پرتاب شده بود.پس ( این ترفند ) موثر است ! اهود باراک نابغه است !
اما روز بعد ، 17 قصام فرود آمد، و شادی ها تبخیر شد. سیاستمداران و ژنرال ها ( به اصطلاح) عقلشان را از دست داده بودند: سیاست مداری پیشنهاد کرد " دیوانه وار تر از آن ها رفتار کنیم " دیگری پیشنهاد نمود " مناطق شهری غزه را یدون هیچ تمایزی برای هر قصام پرتاب شده گلوله باران کنیم " پرفسور معروفی ( که اندکی دیوانه تشریف دارد ) پیشنهاد عملی کردن " شر نهایی " را مطرح کرد.
سناریو دولت تکرار یک جنگ دوم لبنان بود(مقتضی است که گزارشی در باره آن در چند روز آینده منتشر گردد). در آن زمان بهانه اسارت دو سرباز اسرائیلی از سوی حزب الله بود، و درحال حاضر، آتش گشودن حماس به شهرک ها و روستاهای مرزی اسرائیل دست آویز است. در آن زمان دولت با عجله تصمیم به آغاز جنگ گرفت ، و امروز دولت با عجله تصمیم تحمیل محاصره کامل را اتخاذ کرد. دولت در آنزمان دستور بمباران سنگین مردم عادی را در راستای وادار کردن مردم به تحت فشار قرار دادن حزب الله صادر کرد، وامروزدولت به ایجاد میصیبت شدید برای مردم عادی در راستای وادار کردن آنها به تحت فشار قرار دادن حماس تصمیم گرفته است.
نتیجه در هر دو مورد مشابه بود:مردم لبنان نه تنها بر علیه حزب الله قیام نکردند،بلکه برعکس مردم تمام مذاهب پشت سر سازمان شیعه متحد شدند.حسن نصرالله به قهرمان تمام جهان عرب تبدیل شد. و امروز هم مردم پشت سر حماس متحد هستند و محمود عباس را به همدستی با دشمن متهم می کنند.مادری که غذایی برای فرزندان خود ندارد اسماعیل هنیه را نفرین نمی کند، بلکه اولمرت ، عباس و مبارک را نفرین می کند.
* * *
با ملاحظه این که مدارا کردن با عذاب ساکنین سدروت که پیوسته زیر آتشند غیر ممکن است آیا چه باید کرد؟
آنچه از افکار عمومی پوشانده می شود آن است که شلیک موشک های قصام از همین فردا صبح می توانند متوقف شوند.
چند ماه قبل حماس پیشنهاد آتش بس کرد. این پیشنهاد این هفته نیز تکرار شد.
معنای آتش بس از نظر حماس عبارت از این است که فلسطینیان شلیک قصام و توپ های خمپاره را متوقف خواهند کرد، و اسرائیل تهاجمات به داخل غزه، ترور های " هدفمند " و محاصره را متوقف خواهد کرد.
چرا دولت ما از این پیشنهاد استقبال نمی کند؟
ساده است : برای اجرای چنین معامله ای ، ما باید مستقیما یا غیر مستقیم با حماس گفتگو کنیم.و این با صراحت همان چیزی است که دولت از انجام آن طفره می رود.
چرا؟ باز هم ساده است :سدروت تنها بهانه است – مثل دو سرباز اسیر که همگی بهانه ای برای چیزهای دیگر بود.هدف واقعی تمام فعالیت ها سرنگونی رژیم حماس در غزه و جلوگیری از اعمال کنترل حماس بر کرانه شرقی است.
به زبان ساده و بی پرده : دولت سرنوشت جمعیت سدروت را در مسلخ اصلی بی فایده قربانی می کند. برای دولت تحریم حماس بسیار مهم تر است -چون در حال حاضر حماس نوک حمله مقاومت فلسطینی ها است – تا پایان دادن به مشقت مردم سدروت. تمام رسانه ها نیز با این بهانه همدستی می کنند.
* * *
پیش از این گفته می شد که نوشتن طنز در کشور ما خطرناک است –چون اغلب طنز ها واقعیت پیدا می کنند.برخی از خوانندگان ممکن است مقاله طنزی را که من ماه ها پیش نوشته ام بیاد بیاورند.من در آن مقاله موقعیت غزه را بعنوان آزمایشگاه علمی طراحی شده برای پی بردن به میزان طاقت افراد ، در هنگام گرسنگی دادن به مردم عادی و تبدیل زندگی آنها به جهنم ، قبل از آن که دست های شان را به علامت تسلیم بلند کنند شرح دادم.
این هفته ، طنز به سیاست رسمی تبدیل شد.مفسر ین محترم به وضوح اظهار می کنند که اهود باراک و سران ارتش براساس قاعده "آزمون و خطا " مشغول کار هستند و روش های خود را به طور روزانه متناسب با نتایج به دست آمده تغییر می دهند.آنها ارسال سوخت به غزه را متوقف کردند،تا مشاهده کنند که این امر چه تاثیری دارد و زمانی که مشاهده کردند عکس العمل بین المللی بسیار منفی است عقب نشینی کردند. آنها حمل دارو را برای مشاهده چگونگی تاثیر ان متوقف کردند و غیره. هدف علمی وسایل را توجیه می کند.
مسئول آزمایش اهود باراک وزیر دفاع است ، مردی که ایده های بسیار و تردید اندکی دارد، مردی که تمام تمایل مغز او اساسا غیر انسانی است . او در حال حاضر ، شاید خطرناک ترین فرد در اسرائیل است ، خطرناک تر از اهود اولمرت و بنیامین ناتانیاهو، خطرناک برای عین هستی اسرائیل در درازمدت.
مرد مسئول اجرا رئیس ستاد ارتش است. ما این هفته شانس شنیدن گفتگو های دو تن از اسلاف او ، ژنرال موشه یالون و شائول موفازرا با فضل فروشی های پر طمزاق روشنفکرانه دریک گردهمایی داشتیم. هردو کشف کرده بودند دیدگاه هایی دارند که آنهارا جایی بین منتهی الیه راست وراست افراطی قرار می دهد. هر دو مغز ابتدایی ترساننده ای دارند.لازم نیست درباره اخلاق وکیفیت روشنفکرانه چانشین بلافصل آنها دان هالوتز کلمه ای هدر دهیم. آگر آنها صدای سه آخرین روسای ستاد ارتش بودند ، درباره رئیس حاضر چه بگوییم که حتی به شفافیت آنها نمی تواند سخن بگوید؟آیا این به معنای افتادن سیب های بیشتری از درخت است؟
تا سه روز پیش، ژنرال ها عقیده داشتند که آزمایش موفقیت آمیز بود. بدبختی نوار غزه به اوج خود رسیده است. صدها هزار نفر با گرسنگی واقعی تهدید می شوند.رئیس صلح بانان سازمان ملل نسبت به یک فاجعه انسانی قریب الوقوع هشدار می داد.تنها ثروتمندان می توانستند ماشین هایشان را برانند ، خانه هایشان را گرم وشکمشان را سیر کنند.جهان به پا خاست واعتراض جمعی خودرا به حرکت در آورد. رهبران کشورهای عربی عبارات توخالی همدردی را بدون بلند کردن انگشتی به صدا درآوردند.
باراک ، که توانایی ریاضی دارد، می تواند زمانی را که در نهایت مردم سقوط می کنند محاسبه نماید .
* * *
و پس از ان چیزهایی رخ داد که هیچ یک از آنان پیش بینی نمی کردند، بر خلاف این حقیقت که آن چیزها در روی زمین حوادثی بسیار قابل پیش بینی بودند
وقتی که یک نفر یک و نیم میلیون مردم را زیر فشار چراغ خوراک پزی قرار می دهد و مدام شعله حرارت را بالا می برد ، انفجار آن حتمی خواهد بود . این همان چیزی بود که در مرز غزه – مصر رخ داد.
در ابتدا انفجار کوچکی بود . انبوه جمعیت به دروازه یورش برد، مردان پلیس مصر آتش گشودند و ده ها نفر زخمی شدند. این تیر اندازی یک هشدار بود.
روز بعد حمله بزرگی شد.رزمندگان فلسطینی دیوار رااز چند جا سوراخ کردند. صد ها هزار نفر ورشکسته به سرزمین مصر وارد شدند و نفس عمیقی کشیدند. محاصره شکسته بود.
مبارک حتی قبل از آن حادثه ، در موقعیت دشواری قرار داشت .صد ها میلیون عرب و یک میلیارد مسلمان، شاهد بودند که ارتش اسرائیل چگونه نوار غزه را از سه جهت : شمال، شرق و دریا مسدود می کرد.چهارمین جهت محاصره از سوی ارتش مصر تدارک شده بود.
رئیس جمهور مصر که مدعی رهبری جهان عرب است ، بعنوان همدست عملیات غیر انسانی به اجرا در آمده از سوی دشمن ستمگر در راستای کسب مرحمت ( و پول) از آمریکاییان ملاحظه می شد . اخوان المسلمین دشمنان داخلی او، ،از این موقعیت برای تحقیر او در چشم مردم خود او استفاده می کردند.
تردید وجود دارد که مبارک می توانست در این موقعیت دوام بیاورد. اما توده های فلسطینی زمانی که او به اتخاذ تصمیم نیاز داشت به او کمک کردند.آنها به جای مبارک تصمیم گرفتند.آنها همانند موج سو نامی ( همه چیز را ) درهم شکستند. حالا مبارک مجبور بود برای سر فرود آوردن دربرابرخواست اسرائیل برای تحمیل مجدد محاصره بر برادران عرب خود تصمیم بگیرد.
اما درباره آزمایش باراک چه؟ قدم بعدی چیست؟ گزینه ها اندکند:
الف: اشغال مجدد غزه . ارتش مثل ایده نیست. ارتش درک می کند که این امر هزاران سرباز را در معرض یک جنگ بی رحم چریکی قرار می دهد که ممکن است به هیچ یک از انتفاضه قبلی شبیه نباشد .
ب: سخت تر کردن مجدد حلقه محاصره و اعمال نهایت فشار بر مبارک ، از جمله استفاده از نفوذ اسرائیل در کنگره امریکا برای محروم کردن مبارک از میلیاردها دلاری که او هرساله برای نیروهای مسلح خود دریافت می کند.
ج: تبدیل لعنت به برکت ، با واگذاری نوار غزه به مبارک ، با این ادعا که این واگذاری هدف پنهان مبارک در تمام طول زمان بود. ( در این صورت ) مصر باید امنیت اسرائیل را تامین نماید، از پرتاب موشک های قصام جلو گیری نماید و سربازان خود را در معرض جنگ چریکی فلسطینیان قراردهد – اسرائیل زمانی چنین اندیشید ،که از بار سنگین این منطقه تهی و فقیر رها بود ، و بعد ازآن بود که زیر بنا توسط اشغالگران اسرائیلی ویران شده بود. شاید مبارک مایل باشد بگوید: خیلی ممنون ، اما تشکر نمی کند
محاصره حیوانی یک جنایت جنگی بود. و بدتر آن که این محاصره اشتباهی احمقانه بود.
January 26 / 27, 2008

منبع: counterpunch
http://www.counterpunch.org/avnery01272008.html

رشوه 5 ميليون دلاری آمريکا به هر نماينده عراقی برای تصويب يک قانون

مهر:يک منبع عراقی از تصميم آمريکا برای پرداخت 5 ميليون دلار رشوه به هر نماينده عراقی با هدف رای دادن به قانون نفت و گاز عراق خبر داد. يک نماينده پارلمان عراق درگفتگو با روزنامه اخبارالخليج بحرين فاش کرد: برخی شرکتهای آمريکايی درمذاکراتی محرمانه با برخی از نمايندگان پارلمان عراق به آنان پيشنهاد رشوه ای 5 ميليون دلاری دادند. به گفته اين نماينده پارلمان عراق که خواست نامش فاش نشود، براساس اين پيشنهاد به هرنماينده ای که به نفع قانون نفت وگاز رای بدهد، 5 ميليون دلار رشوه پرداخت می شود. اين مقام مسئول عراقی درادامه تاکيد کرد: مقدارپولی که اين نمايندگان ازطريق رشوه دريافت می کنند، درمقايسه با امتيازاتی که شرکتهای آمريکايی کسب می کنند، بی ارزش است. وی درادامه با اشاره به اين موضوع که قانون نفت و گاز نياز به رای 138 نماينده برای تصويب دارد، اعلام کرد: آمريکا درتلاش است تا بتواند اين قانون را به شيوه های مختلفی ازجمله خريد راي، ترغيب و يا حتی ترساندن نمايندگان به دست آورد. اين نماينده پارلمان عراق درادامه احتمال داد: درنهايت آمريکا می تواند از برخی نمايندگان تعهد بگيرد که در برابر دريافت مبلغ مذکور به قانون نفت و گاز رای بدهند. اما درعين حال بعضی از نمايندگان هم هستند که به هيچ قيمتی و تحت هيچ فشاری رای خود را نمی فروشند. منبع مذکورهمچنين تصريح کرد: مذاکرات آمريکايی ها که بسيار محرمانه است، با سران فراکسيونهای پارلمانی و با شخصيتهای موثر و با نفوذ در پارلمان انجام می شود تا تضمينی برای کسب رای شمار زيادی از نمايندگان شود. وی افزود: پيش ازاين آمريکايی ها کسب رای فهرست نمايندگان کردستان را تضمين کردند، اما درعين حال تلاش می کنند تا به آراء کافی برسند تا قانون نفت و گاز دراسرع وقت ممکن به تصويب برسد. اين درحالی است که همچنان برخی از نمايندگان پارلمان عراق اصرار دارند تا قانون نفت وگاز به تصويب برسد وهمچنين نمايندگان ديگر خواستار برگزاری همه پرسی عمومی درباره اين قانون هستند. در26 فوريه سال گذشته ميلادي، دولت عراق پيش نويس قانون نفت را تصويب کرد. قانون صنعت نفت عراق برای اجرا شدن نهايی علاوه بر تصويب دولت، بايد به تصويب پارلمان اين کشور نيز برسد؛ از اين رو در ماه می2007 به پارلمان عراق فرستاده شده بود. براساس اين قانون، درآمد حاصل از فروش نفت به طور متناسب درميان تمام استانها و بدون درنظرگرفتن محل استخراج و بر اساس جعيت هراستان تقسيم خواهد شد و يک شورای فدرال نفت و گاز برای نظارت برسياستهای انرژی تاسيس می شود و روند مذاکره درباره انعقاد قرارداد با شرکتهای نفتی را معين، همچنين اکتشاف و توليد نفت را کنترل می کند. ازسوی ديگر، شرکت ملی نفت عراق به عنوان مسئول توليد وصادرات، بارديگر فعال خواهد وازهمه مهم تراينکه اين قانون، به دولت عراق اجازه انعقاد انواع قراردادها ازجمله قراردادهای مشارکت درتوليد با شرکتهای خارجی را داده است. مقامهای سياسی عراق انتظارداشتند که اين قانون تا 31 می درپارلمان تصويب شود، اما چالشهای مطرح شده، امکان تصويب آن را دست کم در زمان ازپيش تعيين شده، نا محتمل کرده است. دولت منطقه ای کردستان عراق اگرچه درآغاز موافقت خود را با کليت آن اعلام کرد، اما با ارائه آن به پارلمان با مفادی درپيوست های آن مخالفت کرده است. کردهای عراق براين باورند که قانون جديد صنعت نفت، قدرت اجرايی بيشتری دراختيار دولت مرکزی قرارخواهد داد و اختيارتصميم گيری و اعمال نظر از کردها را سلب خواهد کرد. کردها 58 کرسی از 275 کرسی پارلمان عراق را دراختيار دارند و مخالفت آنان برای رد قانون صنعت نفت کافی نيست، اما می تواند روند تصويب اين قانون را با مشکل روبرو کند. ازسوی ديگر، بسياری از کارشناسان و تحليلگران با سابقه نفتی عراق بسياری از مفاد آن را به چالش کشيده اند، از جمله درپنجم مارس 2007 درنامه سرگشاده ای که حدود 60 کارشناس نفتی عراقی که همگی از مديران ارشد صنعت نفت عراق بودند، خطاب به پارلمان عراق، خواهان اصلاح قانون نفت و تاخير در تصويب آن شدند. ازنظر اين کارشناسان ، قانون جديد، نفت عراق را از حالت ملی خارج خواهد کرد.

غزه: نه حقوقی، نه ترحمی

تا کنون 72 نفر از مردم منطقه بدلیل کمبود دارو و نداشتن مجوز عبور برای رفتن به مراکز پزشگی فوت کرده اند***« میری واین گارتن» سخنگوی گروه اسرائیلی « پزشکان برای حقوق بشر» می گوید:" در موارد متعددی ما متوجه شده ایم که فلسطینیانی که دارای اجازه امنیتی بوده و جواز رفت و آمد دارند ، برای بازجویی به سرویس مخفی اسرائیل (GSS, Shabak) واقع در منطقه بازرسی Erez فراخوانده شده اند و از آنها خواسته شده است که به شرط دادن اطلاعات در مورد مظنونین، به آنها خدمات پزشکی داده می شود. اگر آنها از دادن اطلاعات خودداری کنند، آنها را به غزه باز می گردانند و به آنها گفته می شود که دیگر جواز رفت و آمد آنها را تمدید نخواهند کرد.
"محمد عمرInter Press Service برگردان المیرا مرادی
غزه: نه حقوقی، نه ترحمی!
مصطفی ال جمال، 76 ساله، این روزها برای پیدا کردن داروهای پسرش خانه به خانه در می زند. « یحیی ال جمال» پسر 53 او در خانه در بستر بیماری افتاده است و در کنارش یک دستگاه اکسیژن فعلا او را زنده نگه داشته است.مصطفی می گوید :" وضعیت پسرم هر لحظه بدتر می شود. ما دو ماه است که منتظر دارو هستیم."سال گذشته، دختر 44 ساله مصطفی، که مادر 6 بچه بود در اثر سرطان سینه درگذشت. او در شرف بهبود بود که اسرائیلی ها دسترسی به دارو را مسدود کردند، تا جائیکه دیگر هیچ تنابنده ای قادر نبود او را زنده نگه دارد.مصطفی دوباره می بیند که همان اتفاق این بار برای پسرش در حال وقوع است. سرطان یحیی از کلیه اش شروع شد، و تا ریه راستش گسترش پیدا کرد و حالا به کبدش رسیده است. دو بار، یکبار در 20 جولای و بار دوم در دوم اکتبر سال گذشته، به یحیی اجازه داده شد تا به مرکز پزشکی «سورسکی» در تل آویو برده شود... در بار دوم مراجعه او به آنجا ، بیمارستان موافقت کرد تا در قبال 35500 شکلس ( معادل 9000 دلار) 28 قرص به او داده شود.انتقال او به یک بیمارستان اسرائیلی می تواند به یحیی دارو و امید را برگرداند، اما مقامات اسرائیلی از دادن اجازه عبور برای امور پزشکی نیز ممانعت بعمل می آورند. داروهایی که قبلا به یحیی داده شده بود، اهدایی نبودند، دولت اسرائیل هزینه داروهای بیماران فلسطینی که در بیمارستان های اسرائیل معالجه می شوند را از محل مالیات هایی که به نمایندگی از طرف مقامات فلسطینی ، از مردم فلسطین دریافت می کند، کسر می کند. دولت اسرائیل بخش عمده مالیات هایی که از فلسطینیان می گیرد را به جای اینکه برای آنها خرج کند ، ذخیره می کند. مقامات فلسطینی هم هر وقت برایشان مقدور باشد، هزینه های دارو و درمان را می پردازند. اینک اسرائیل، غزه را بعنوان " یک جنگ واقعی" اعلام کرده است، مرزهای این منطقه را بسته است و مانع از تردد اهالی منطقه به بیمارستان های اسرائیل، اردن ، مصر و کرانه باختری ( کرانه باختری رود اردن ، مناطق فلسطینی که از سال 1967 به اشغال اسرائیل درآمده است) می شود.اسرائیل مرزهای غزه را بسته است، چون اهالی این منطقه برای تشکیل دولت، به حماس رای دادند، حماسی که اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد.تلاش های جامعه جهانی و هزاران نفر از خود مردم اسرائیل در داخل کشور سبب شد که به اسرائیل فشار آورده شود تا اجازه دهد چند محموله پزشکی وارد شود. اما هرج و مرج ناشی از محاصره، وضعیت بسیار نابسامانی در کمک رسانی پدید آورده است.خالد رعدی، سخنگوی وزارت بهداشت فلسطین اعلام کرد که :" تا کنون 72 نفر از مردم منطقه بدلیل کمبود دارو و نداشتن مجوز عبور برای رفتن به مراکز پزشکی فوت کرده اند." این درگذشتگان عمدتا از میان زنان، افراد مسن و کودکان بوده اند.رعدی از جامعه جهانی خواست تا بر اسرائیل فشار وارد کنند تا این کشور اجازه دهد اقلام پزشکی مورد نیاز در دسترس بیماران غزه قرار بگیرد.دکتر ایمان ابو کعان، یکی از پزشکان معالج « یحیی ابو جمال» می گوید:" اگر داروی مورد نیاز یحیی به او می رسید، مسئله یحیی اینطور که الان وخیم است، وخیم نمی شد." دکتر کعان می گوید که بیمارستان غزه، یعنی جائیکه او یحیی را معالجه می کند، دارای دو اتاق رادیولوژی برای بیش از 5 بیمار سرطانی است که این کافی نیست. و کمبود تخت بیمارستانی، باعث می شود که بیمارانی که در حالت بازیابی و مراقبت های پس از معالجه هستند، با پتوهایی که خودشان باید از خانه بیاورند، روی زمین بخوابند. از بیماران دیگر که احتیاج به خدمات درمانی دارند، خواسته می شود که بیمارستان را ترک کنند. این بدان معناست که مراقبت های ضروری غالبا امکان پذیر نمی باشند.مقامات اسرائیلی اغلب تلاش می کنند تا با گرفتن "اطلاعات امنیتی" از فلسطینی ها، به آنها اجازه دسترسی به خدمات پزشکی را بدهند.« میری واین گارتن» سخنگوی گروه اسرائیلی « پزشکان برای حقوق بشر» (IPS) می گوید:" در موارد متعددی ما متوجه شده ایم که فلسطینیانی که دارای اجازه امنیتی بوده و جواز رفت و آمد دارند ، برای بازجویی به سرویس مخفی اسرائیل (GSS, Shabak) واقع در منطقه بازرسی Erez فراخوانده شده اند و از آنها خواسته شده است که به شرط دادن اطلاعات در مورد مظنونین، به آنها خدمات پزشکی داده می شود. اگر آنها از دادن اطلاعات خودداری کنند، آنها را به غزه باز می گردانند و به آنها گفته می شود که دیگر جواز رفت و آمد آنها را تمدید نخواهند کرد."« واین گارتن» موارد متعددی از این نمونه ها را ثبت کرده است. او می گوید:" این حرکت تعمدی : " امتناع از دادن خدمات درمانی" و یا نحوه ارائه خفت بار درمان، کاملا غیرعادلانه ، بی رحمانه، غیر انسانی و نقض آشکار « کنوانسیون سازمان ملل علیه شکنجه» است.با این اوصاف ، «مصطفی» همچنان در انتظار کمک است. این پدر مصیبت زده می گوید:" ما در طلب چیزی بیشتر از حقمان نیستیم. برای رضای خدا، به ما کمک کنید که بتوانیم به بیمارستان تل آویو برویم. این حق پسرم است که زنده بماند. تمام چیزی که من درخواست دارم، تنها کمی ترحم و شفقت است."

فدراسیون جهانی کارگری بربریت اسرائیل را در فلسطین محکوم می کند

فدراسيون جهانی اتحاديه های کارگری24 ژانويه 2008

بربريت در فلسطين
محاصره نوا غزه از طرف ارتش اسرائيل عليه مردم فلسطين برای سومين روز ادامه دارد. هفتاد و نه درصد خانواده های غزه در شرايط فقر مطلق بسر می برند.
سه روز پيش، دولت اسرائيل محاصره را کامل کرد، و از آن زمان، تمام اهالی غزه بدون آب، غذا، وسائل درمانی، سوخت و برق مانده اند. اين محاصره بربريت را نشان می دهد. عليه اين محاصره در بسياری از کشورها تظاهرات برگزار می شود.
فدراسيون جهانی اتحاديه های کارگری با همه فلسطينی ها همصدا شده و خواستار پايان دادن فوری به محاصره است. کودکان خردسال، سالمندان، مردم از بيماری ها رنج می برند و زنان در خطرند.
سازمان ملل نمی تواند بيطرف باشد!!
هيأت بزرگی از مقامات مرکزی فدراسيون جهانی اتحاديه های کارگری در تظاهراتی که ديروز در مقابل سفارتخانه اسرائيل در آتن بر پا شد، شرکت کرد. جورج ماوريکوس، دبيرکل فدراسيون جهانی اتحاديه های کارگری خطاب به رسانه ها اعلام کرد: «ما استوار در کنار مردم فلسطين ايستاده ايم. ما از مبارزه عادلانه آنها برای تشکيل دولت خودشان، با بيت المقدس شرقی بعنوان پايتخت آن، حمايت می کنيم. ما خواستار متوقف شدن فوری اين محاصره هستيم.»
دبيرخانه

وزارت خارجه کوبا محاصره غزه را به شدت محکوم کرد

بیانیه وزارت خارجه کوبا در رابطه با محاصره غزه

کوبا 24ژانویه 2008،وزارت خارجه کوبا با نگرانی شدید عملیات فزاینده تجاوزکارا نه اخیر دولت اسرائیل علیه مردم فلسطین را که ده ها کشته و مجروح بر جای گذاشت تعقیب کرده است .
وزارت خارجه محاصره غزه از سوی تل آویو از جمله قطع برق و قطع ارسال مواد غذایی به روی یک و نیم میلیون شهروند ان غزه را رفتاری غیر قابل قبول ، جنایتکارانه و ناقض حقوق بین المللی و کنوانسیون 1949 ژنو ارزیابی می کند.
وزارت خارجه کوبا اعمال دولت اسرائیل را که نابودی ملت فلسطین ،ا ز جمله کودکان ، زنان و سالخوردگانی را که از اشغال غیر قانونی سرزمینشان رنج می برند هدف قرارداده است و آنها بار دیگر آماج تحمیل تنبیه جمعی غیر انسانی از سوی نیروهای اشغالگر قرار گرفته اند به شدت محکوم می نماید .
وزارت خارجه کوبا خواستار آن است که دولت اسرائیل بلا درنگ به محاصره غیر انسانی غزه پایان دهد و جوامع بین المللی را به بسیج و درخواست حق جدایی ناپذیر مردم فلسطین ، از جمله استقرار دولتی مستقل و دارای حق حاکمیت ملی ، به پایتختی اورشلیم شرقی و خروج بی قید و شرط اسرائیل از تمام سرزمین های عربی اشغال شده از سال 1967، بعنوان یگانه راه دست یابی به عدالت و صلح پایدار برای تمام مردم منطقه فرا می خواند.
منبع: سولیدنت

فرو ریختن " دیوار صهیونیستی " غزه

ساکنان نوار غزه پس از گذشت 3 روز از انهدام دیوارهای مرزی با مصر، همچنان به داخل خاک کشور همسایه وارد شده و مایحتاج روزانه خود را تهیه می‌کنند. مقام‌های امنیتی مصر که از ابتدای شکسته شدن دیوارهای مرزی به دستور حسنی مبارک رئیس‌جمهوری این کشور از مقاومت در برابر فلسطینیان خودداری کرده بودند، اندک‌اندک روند خارج کردن ساکنان غزه از مصر را آغاز می‌کنند.پلیس و نیروهای امنیتی مرزی با استفاده از آبپاش مانع از ورود بیشتر ساکنان غزه به داخل خاک مصر می‌شوند. پس از انهدام دیوارهای مرزی توسط افراد مسلح ناشناس، ساکنان غزه که چند ماه زندگی در تحریم و حصار را تحمل کرده بودند به منظور خرید مایحتاج خود به داخل خاک مصر هجوم بردند. حسنی مبارک در مصاحبه با رسانه‌های بین‌المللی علت سکوت دولت در برابر این اقدام را گرسنگی فلسطینیان اعلا‌م کرد. در این میان سران رژیم صهیونیستی که به‌شدت نگران قاچاق تسلیحات به داخل نوار غزه هستند از دولت مصر خواستند که هرچه سریع‌تر تدابیر امنیتی شدید را در قبال فلسطینیان اتخاذ کند.نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی در حمله گسترده هوایی به مناطق نزدیک مرز غزه با مصر دو ماشین حامل مبارزان حماس را بمباران کردند. در این حادثه 4 عضو حماس جان خود را از دست دادند.بر اساس گزارش سازمان ملل، از روز چهارشنبه تاکنون نیمی از جمعیت یک و نیم میلیون نفری غزه از مرز مشترک مصر با این منطقه عبور کرده‌اند. به گزارش خبرنگار بی‌بی‌سی، جمعیت فلسطینیان حاضر در شهر مرزی رفح در مصر به اندازه‌ای است که این شهر بخشی از نوار غزه محسوب می‌شود. خیابان‌های اصلی این شهر ملمو از دوره‌گردهایی است که همه نوع وسایل مورد نیاز ساکنان تحریمی غزه را به فروش می‌رسانند.موضع نرم دولت مصر در برابر این هجوم بی‌سابقه ساکنان نوار غزه، واکنش سریع وزیر امور خارجه ایالا‌ت متحده کاندولیزا رایس را به دنبال داشت. رایس از مقام‌های امنیتی مصر خواست که هرچه سریع‌تر امنیت را به مناطق مرزی بازگردانند.رایس در مصاحبه‌ای مطبوعاتی در این خصوص گفت: مصر در شرایط سختی گرفتار شده است. مرز مصر با نوار غزه مرزی بین‌المللی محسوب شده و دولت مصر وظیفه برقراری امنیت در این منطقه را بر عهده دارد.سخنگوی وزارت امور خارجه مصر نیز اعلا‌م کرد که شرایط در نقاط مرزی به سرعت به حالت عادی بازخواهد گشت.از صبح روز جمعه، نیروهای امنیتی مصر ممانعت از ورود ساکنان غزه به داخل خاک این کشور را آغاز کردند. بدین ترتیب مسیر حرکت در مرز میان مصر و غزه یکطرفه شده و فلسطینیان تنها می‌توانند به داخل خاک غزه وارد شوند.شکسته شدن مرز میان غزه و مصر و شکیبایی دولت مصر در برابر این حادثه در نهایت بر محبوبیت حماس در غزه افزود. در شرایطی که فشارهای اقتصادی اندک‌اندک کاسه صبر ساکنان غزه را لبریز کرده بود، انهدام دیوارهای مرزی وجهه حماس در نوار غزه را تلطیف کرد.مصر نیز هم‌راستا با رژیم صهیونیستی از زمان پیروزی حماس در انتخابات سال 2006 میلا‌دی محدودیت‌هایی در حمل و نقل و تجارت در غزه اعمال کرد.رژیم صهیونیستی از بیم ورود مبارزان بیشتر به داخل خاک غزه، وضعیت امنیتی فوق‌العاده اعلا‌م کرده است.
تاريخ ارسال:شنبه 6 بهمن 1386 - 13:33
کد:29363-1386

مرگ آدمیت

مرگ آدمیت
قرن ما روزگار مرگ انسانیت است
سینه دنیا ز خوبی ها تهی است
صحبت از آزادگی، پاکی ، مروت ، ابلهی است!
صحبت از موسی و عیسی و محمد نابجاست
روزگار مرگ انسانیت است:
من ، که از پژمردن یک شاخه گل،
از نگاه ساکت یک کودک بیمار،
از فغان یک قناری در قفس،
از غم یک مرد در زنجیر ، حتی قاتلی بر دار
اشک در چشمان و بغضم در گلوست
وندرین ایام،
زهرم در پیاله، زهر مارم در سبوسبت.
مرگ او را از کجا باور کنم؟
صحبت از پژمردن یک برگ نیست،
وای! جنگل را بیابان می کنند.
دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان می کنند!
هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا
آنچه این نامردان با جان انسان می کنند!
صحبت از پژمردن یک برگ نیست.
فرض کن:
مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست.
فرض کن:
یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست.
فرض کن:
جنگل بیابان بود از روز نخست.
در کویر سوت و کور
در میان مردمی با این مصیبت ها صبور،
صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق،
گفتگوازمرگ انسانیت است
" فریدون مشیری"

مخالفت آمريكا با تصويب بيانيه عليه اسراييل در شوراى امنيت

ايرنا: ۱۴‬عضو شوراى امنيت، پنجشنبه شب به وقت نيويورك (صبح جمعه به وقت تهران) با يك بيانيه كه جنايات اسراييل در غزه را محكوم مي‌كرد، موافقت كردند اما مخالفت آمريكا با آن باعث شد تا اين بيانيه تصويب نشود. ناظران سياسى در سازمان ملل مي‌گويند كه آمريكا با اين مخالفت خود، در حقيقت نشان داد كه خواهان تداوم جنايات اسراييل در غزه است. تصويب يك بيانيه در شوراى امنيت، به راى مثبت همه ‪ ۱۵‬عضو نيازمند است. "رياض منصور" سفير و نماينده دائم فلسطين در سازمان ملل با حضور در جمع خبرنگاران گفت كه براى راضى كردن آمريكا، اين بيانيه چندين بار دستخوش تغييرات شد اما نماينده واشنگتن همچنان با آن مخالفت كرد. اعضاى شوراى امنيت از روز سه‌شنبه مذاكره براى تاييد اين بيانيه را آغاز كردند اما با وجود حذف بخشهاى عمده و تبديل آن به يك بيانيه خنثي، آمريكا با آن موافقت نكرد. همزمان "نيكلاس برنز" معاون سياسى وزير خارجه آمريكا نيز روز پنجشنبه در اسراييل اعلام كرد كه پيش‌نويس يك قطعنامه ضد ايرانى در ساعات آتى به اعضاى شوراى امنيت ارائه مي‌شود. سفير انگليس در سازمان ملل نيز شامگاه پنجشنبه به وقت محلى تاييد كرد كه متن قطعنامه پيشنهادى عليه ايران روز جمعه در اختيار همه اعضاى شوراى امنيت قرار مي‌گيرد. آمريكا، اسراييل را متحد استراتژيك خود مي‌داند و در سالهاى اخير صدور هر گونه بيانيه و يا قطعنامه عليه اسراييل در مجامع بين‌المللى و از جمله شوراى امنيت را به رغم جنايات وحشتناك آن رژيم، وتو كرده است. موج جديد حملات اسراييل به غزه و كشتار فلسطيني‌ها نيز پس از آن آغاز شد كه "جرج بوش" با سفر به تل آويو، بطور رسمى به مقامهاى اسراييلى براى دست زدن به چنين كشتاري، چراغ سبز نشان داد.

برای یک خاورمیانهٔ عاری از سلاح‌های هسته‌ای

کنفرانس سراسری آژانس بین المللی انرژی اتمی در ماه سپتامبر ۲۰۰۷ قطعنامه‏ای را دربارهٔ لزوم ایجاد منطقه‏ای عاری از سلاح‏های هسته‏ای در خاورمیانه تصویب کرد. در این قطعنامه، از کشورهائی که هنوز به قرارداد منع گسترش سلاح‏های هسته‏ای نپیوسته‏اند دعوت شده است که چنین کنند. ایالات متحده آمریکا و اسرائیل برضد این قطعنامه رأی دادند. به‌جز کشور ایرلند که به این قطعنامه رای مثبت داد، تمام کشورهای دیگر عضو اتحادیهٔ اروپا به آن رای ممتنع دادند. بر اساس گفته‌های وزیر امور خارجهٔ بلژیک، رأی ممتنع آن‏ها به این دلیل بوده است که احساس می‏کردند قطعنامهٔ نام‏برده از لحاظ سیاسی به‌نوعی سوء استفاده از سوی برخی از کشورهای عربی است. ظاهراً برای این کشورهای اروپائی، دعوت از اسرائیل برای پیوستن به قرارداد منع گسترش سلاح‏های هسته‏ای سوء‌استفاده از موقعیت سیاسی است.

نوشته: جرج اسپریت دبیرکل جنبش صلح در بلژیک (ورده)

«پیس مِسِنجِر» (پیام آور صلح)نشریهٔ شورای جهانی صلح

ژانویه ۲۰۰۸تارنگاشت 10 مهرhttp://10mehr.org/

برای یک خاورمیانهء عاری از سلاح‌های هسته‌ای

بنا برتعریف، منطقه‏ای عاری از سلاح‏های هسته‏ای به‏شمار می‏رود که کشورهای آن منطقه خودرا مجبور کنند سلاح‏های هسته‏ای نداشته باشند و آن‏ها را تولید، خریداری یا آزمایش نکنند. قرارداد دربرگیرندهٔ چنین منطقه‏ای شامل پروتکل ویژه‏ای می‏شود که باید از سوی پنج کشور دارای سلاح‏های هسته‏ای عضو قرارداد منع گسترش سلاح‏های هسته‏ای(ان. پی. تی.)، یعنی چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا امضا شود. در این پروتکل که دارای قدرت اجرایی است، پنج کشور بزرگ هسته‏ای متعهد می‏شوند که ماهیت آن منطقه را محترم شمارند و درصورت درگیری نظامی با کشورهای عضو قرارداد نام‏برده، نه سلاح‏های هسته‏ای به‌کار برند و نه تهدید به استفاده از آن‏ها بکنند.تا این لحظه، مناطق مختلفی در جهان ــــ منطقهٔ آمریکای لاتین، منطقهٔ کارائیب (قرارداد تلاته لوکو) و جنوب اقیانوس آرام (قرارداد راراتونگا) ــــ به عنوان مناطق عاری از سلاح‏های هسته‏ای اعلام شده‌اند. قرارداد پلیندابا برای آفریقا نیز از سوی ایالات متحده آمریکا تحت شرایطی پذیرفته شده است. بریتانیا نمی‌خواهد جزیرهٔ دیگوگارسیا واقع دراقیانوس هند را که به آمریکا ــــ یا بهتر بگوییم به پنتاگون ــــ اجازه داده است، جزو قرارداد اخیر به‌حساب آورد. قرارداد بانکوک، که براساس آن جنوب شرقی آسیا به عنوان منطقهٔ عاری از سلاح‏های هسته‏ای اعلام شده بود، توسط پنج کشور بزرگ هسته‏ای امضا نشده است.قصد از این مقدمهٔ طولانی این بود که مفهوم منطقهٔ عاری از سلاح‏های هسته‏ای، که در محافل دیپلماتیک و سیاسی به‏خوبی شناخته شده است، توضیح داده شود. این مفهوم، به‌عنوان ابزار منع گسترش سلاح‏های هسته‏ای، درکنار قراردادهای عمومی منع گسترش یا مثلاً قرارداد منع آزمایش هسته‌ای، خود دارای تاریخچه‌ای است.ناظران این مطلب را که قراردادهای نام‏برده اکنون فقط مناطق بی‌دردسر و آرام را در بر می‏گیرد مورد اعتراض قرار می‌دهند، زیرا دیگر مناطق دنیا که از نقاط داغی تشکیل شده است، یا کشورهای دارای سلاح‏های هسته‌ای را در بر می‌گیرد، یا شامل مناطقی با تنش زیاد می‏شود که در آن‏ها کشورهای قدرتمند دنیا از منافع ژئوپولیتیک و اقتصادی مهمی دفاع می‏کنند. به‌راستی، برای خاورمیانه، این قرارداد فقط یک پیمان منع گسترش سلاح‏های هسته‏ای نخواهد بود، بلکه در درجهٔ نخست، به این علت ‏که اسرائیل سلاح‏های هسته‏ای دراختیار دارد، توافقی دربارهٔ خلع سلاح خواهد بود. به‌عبارت دیگر، یک شیوهٔ کنترل دقیق و کارآ باید به کارگرفته شود تا اعتماد سیاسی ایجاد گردد. عناصر سیاسی و نظامی دیگر مانند وجود همسایه‏هایی چون پاکستان که دارای سلاح‏های هسته‏ای است، یا نبود اعتماد در مورد ایران، پیچیدگی این مساله را افزایش خواهد داد.قرارداد یک منطقهٔ عاری از سلاح‏های هسته‏ای در واقع پیمانی برای امنیت آن منطقه است. این قرارداد را نمی‌توان بدون اطلاع قبلی به‌مرحلهٔ اجرا درآورد. طی فرایند مذاکرات، باید ضمانت‏های لازم ارائه گردد تا به کلیهٔ خواست‏های امنیتی در مورد هریک از کشورهای مربوط پاسخ داده شود. در مورد مسایل امنیتی خاورمیانه، از آن‏جائی که این شیوهٔ عمل چشم‌اندازهای سیاسی را برای خلع سلاح می‌گشاید و مارپیچ منفی جنگ‏های اعلام شده را متوقف می‏سازد، روش بهتری برای جلوگیری از جنگ است.کنفرانس سراسری آژانس بین المللی انرژی اتمی در ماه سپتامبر ۲۰۰۷ قطعنامه‏ای را دربارهٔ لزوم ایجاد منطقه‏ای عاری از سلاح‏های هسته‏ای در خاورمیانه تصویب کرد. در این قطعنامه، از کشورهائی که هنوز به قرارداد منع گسترش سلاح‏های هسته‏ای نپیوسته‏اند دعوت شده است که چنین کنند. ایالات متحده آمریکا و اسرائیل برضد این قطعنامه رأی دادند. به‌جز کشور ایرلند که به این قطعنامه رای مثبت داد، تمام کشورهای دیگر عضو اتحادیهٔ اروپا به آن رای ممتنع دادند. بر اساس گفته‌های وزیر امور خارجهٔ بلژیک، رأی ممتنع آن‏ها به این دلیل بوده است که احساس می‏کردند قطعنامهٔ نام‏برده از لحاظ سیاسی به‌نوعی سوء استفاده از سوی برخی از کشورهای عربی است. ظاهراً برای این کشورهای اروپائی، دعوت از اسرائیل برای پیوستن به قرارداد منع گسترش سلاح‏های هسته‏ای سوء‌استفاده از موقعیت سیاسی است. در واقع، بر اساس این توافق نوشته نشده در برخورد دوگانهٔ غرب به معیارهای بین‌المللی، اگر یک کشور دوست تمام قوانین را زیر پا بگذارد مانعی وجود ندارد، ولی یک دشمن اقتصادی یا ایدئولوژیکی، تنها بر اساس اندکی شک و تردید در مورد در اختیار داشتن سلاح هسته‏ای، باید منفرد شود و با آن به‌عنوان یک دولت شرور رفتار گردد.جنبش‏های صلح باید بکوشند به فرصتی که قطعنامهٔ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در اختیار آن‏ها قرار داده است بیاویزند و دولت‏هایشان را به‌صورت علنی مجبور نمایند که بر اساس قطعنامه عمل کنند. یک لحظه تصور کنیم که بروکسل (اتحادیهٔ اروپا) به‌گونه‏ای رسمی بپذیرد که اسرائیل دارای سلاح‏های هسته‏ای است و این امر می‏تواند طی مذاکرات برای صدور قطعنامه در نظر گرفته شود. این فاکت جدید می‏تواند امکانات نوینی را در اختیار تهران قرار دهد که براساس آن‏ها ضمانت‏های واقعی را که تلاش‏های هسته‌ای‏اش فقط غیرنظامی هستند، ارائه دهد. امتیاز اساسی برای اسرائیل، دستیابی به یک قرارداد امنیتی منطقه‌ای است که در آن کشورهای امضاکننده برای حفظ روابط صلح‌آمیز با یک‏دیگر متعهد می‌شوند. آیا اسرائیل برای رفع نگرانی‏های ذهنی‏اش درمورد امنیت کشور، می‌تواند ضمانت بهتری را در خواب ببیند؟ البته چنین سناریویی بدون یافتن یک راه حل اساسی برای فلسطین به‌عنوان کشوری مستقل غیرممکن است.جنبش‏های صلح در سراسر دنیا باید موضع دفاعی خود را در مورد «نه به جنگ با ایران» به یک موضع تهاجمی و یک کارزار مثبت برای رسیدن به توافق سیاسی در خاورمیانه تغییر دهند. افکار عمومی جهان می‌تواند رهبران سیاسی را برای عمل در این راستا زیر فشار قرار دهد. به هرحال، این‏که آیا رهبران سیاسی غرب جرات می‏کنند یا نه، می‏توانند یا اجازه دارند در راستایی عمل کنند که برخلاف سیاست روزانهٔ واقعی آن‌ها است، به‌عنوان پرسش مرکزی باقی می‏ماند. ادامهٔ سیاست منفرد کردن مخالفان، همواره چراغ سبز را به دوستان نشان می‌دهد و امکانات زدن ضربه‏های هسته‏ای را برایشان محفوظ نگه می‌دارد.کسانی که برای یک صلح پایدار در جهان تلاش می‌کنند باید به‌هر صورت که شده این سیاست را تغییر دهند.